ในฐานะประเทศที่ 64 ที่ให้สัตยาบันอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพในเดือนมิถุนายนปี 1994 มาเลเซียยังคงมั่นคงในการดำเนินการตามข้อผูกพันภายใต้อนุสัญญา
ตั้งแต่ระยะเวลาการรายงานครั้งสุดท้ายในปี 2010 มาเลเซียมีความก้าวหน้าอย่างมากและก้าวไปสู่การอนุรักษ์ การปกป้องและการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพที่มีประสิทธิภาพ

ในส่วนหนึ่งของรายงานนี้ ภาพรวมของความอุดมสมบูรณ์ของสายพันธุ์ของมาเลเซีย ทั้งในพืชและสัตว์ยืนยันและยืนยันตำแหน่งของมาเลเซียในโลกว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความหลากหลายมากที่สุดกำลังดำเนินความพยายามต่าง ๆ ในระดับรัฐบาลกลางและรัฐเพื่อให้แน่ใจว่าระบบนิเวศที่หลากหลายและซับซ้อนจะถูกอนุรักษ์ส่วนที่หนึ่งของรายงานรวมถึงสถานะและการอัปเดตตามพื้นที่เฉพาะด้าน CBD ซึ่งประกอบด้วยความหลากหลายทางชีวภาพบนภูเขา ความหลากหลายทางชีวภาพในน่านน้ำในเขต ความหลากหลายทางทะเลและชายฝั่ง ความหลากหลายทางชีวภาพทางการเกษตร และความหลากหลายทางชีวภาพในป่าความหลากหลายทางชีวภาพของป่าได้รับความสำคัญเป็นพิเศษและมีข้อมูลที่ละเอียดยิ่งขึ้น ซึ่งได้รับการรับรองจากความกว้างขวางและความสำคัญของความหลากหลายทางชีวภาพของป่าเขตร้อนในประเทศและในบริบททั่วโลก

ประเทศมาเลเซียยังคงดำเนินไปในวิถีที่ได้รับการยอมรับอย่างดีเกี่ยวกับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในป่าผ่านการจัดตั้งป่าสงวนถาวร (PRF) /นิคมป่าถาวร (PFE)คาบสมุทรมาเลเซีย ซาบาห์ และซาราวัก โดยใช้เครื่องมือทางกฎหมายต่างๆ ถือเป็น PRF/PFE เป็นวิธีการหลักในการปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพในขณะที่รายงาน มาเลเซียโดยรวมได้บันทึกประมาณ 14.5 ล้านเฮกตาร์ PRF/PFEประเทศมาเลเซียยังคงมุ่งมั่นที่จะรักษาพื้นที่อย่างน้อย 50% ของพื้นที่ภายใต้ป่าไม้และต้นไม้ไว้ตลอดไปนอกจากนี้ยังได้รับการยอมรับจากแนวคิดของป่าไม้ที่มีคุณค่าอนุรักษ์สูง ตลอดจนการปกป้องระบบนิเวศที่สำคัญ เช่น แหล่งน้ำนอกเหนือจากการจัดตั้งเขตสงวนป่าถาวรมาเลเซียยังก่อตั้งเครือข่ายพื้นที่คุ้มครองต่างๆ (ทั้งบนบกและทางทะเล) เพื่อรักษาความปลอดภัยทางชีวภาพทางชีวภาพโดยสรุป ได้แก่ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า/เขตอนุรักษ์ อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติ และป่าคุ้มครองภายในเขตสงวนป่าถาวร
พื้นที่คุ้มครองทางทะเลแม้ว่าพื้นที่ครอบคลุมโดยรวมมีขนาดเล็กในเฮกตาร์ (1.4%) เมื่อเทียบกับน่านน้ำมาเลเซียประมาณ 453,186 กิโลเมตร2 แต่ก็ยังมีความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลอย่างมากตั้งแต่แนวปะการังไปจนถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล เช่น ดูกองวารสารที่เสนอของอุทยานทะเล Tun Mustapha ในรัฐซาบาห์คาดว่าจะมีพื้นที่คุ้มครองทางทะเลมากกว่า 1.0 ล้านเฮกตาร์ในประเทศ

มาเลเซียได้เพิ่มความเร็วในการคุ้มครองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตั้งแต่ช่วงเวลารายงานครั้งสุดท้ายการปกป้องสิ่งมีชีวิตที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นจากมุมมองด้านกฎระเบียบได้ผ่านการผ่านพระราชบัญญัติอนุรักษ์สัตว์ป่า 2010 ซึ่งยกเลิกพระราชบัญญัติคุ้มครองสัตว์ป่า 1972กฎหมายที่เข้มงวดและลงโทษใหม่นี้ถูกนำมาใช้เพื่อทำหน้าที่เป็นตัวยับยั้งความผิดเกี่ยวกับสัตว์ป่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการค้าสัตว์ป่าที่ผิดกฎหมายคาบสมุทรมาเลเซียยังได้เริ่มทำรายการสีแดงสำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นครั้งแรกโดยใช้ตัวบ่งชี้และเกณฑ์ที่เหมาะสมกับบริบทท้องถิ่นความมุ่งมั่นในการอนุรักษ์สายพันธุ์ได้รับการเสริมสร้างขึ้นผ่านแผนปฏิบัติการต่างๆตั้งแต่ระยะเวลาการรายงานครั้งสุดท้าย แผนปฏิบัติการจำนวนหนึ่งได้รับการพัฒนาและกำลังดำเนินการ ได้แก่ แผนปฏิบัติการอนุรักษ์เสือแห่งชาติ (NTCAP) แผนปฏิบัติการอนุรักษ์ช้างแห่งชาติ (NECAP) สำหรับคาบสมุทรมาเลเซีย, แผนปฏิบัติการ Orang utan 2012-2016 และแผนปฏิบัติการช้างสำหรับซาบาห์ 2012-2016เมื่อดำเนินการอย่างเต็มที่ แผนปฏิบัติการเหล่านี้คาดว่าจะหยุดการลดลงและการสูญเสียสปีชีส์ต่อไปฟื้นตัวประชากรสายพันธุ์และป้องกันการเสื่อมสภาพที่อยู่อาศัยสถานะและแนวโน้มของเต่าทะเลสรุปส่วนที่หนึ่งของรายงาน

ส่วนที่สองของรายงานนี้เน้นและสรุปเหตุการณ์สำคัญหลายประการที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการของกลยุทธ์และแผนปฏิบัติการทางชีวภาพทางชีวภาพแห่งชาติ (NBSAP) หรือที่รู้จักกันในมาเลเซียว่านโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพ 1998แนวทางการรวมหลักระดับมหภาคได้รับการกำหนดผ่านเอกสารที่เรียกว่าวิสัยทัศน์ทั่วไปเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเป็นหลักเป็นเครื่องมือชี้แนะสำหรับผู้กำหนดนโยบายและนักวางแผนที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนและการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพในเรื่องของการวางแผนการพัฒนาและการจัดหมวดหมู่พื้นที่เพื่อการพัฒนาและเพื่อวัตถุประสงค์ในการอนุรักษ์ แผนทางกายภาพแห่งชาติ 2 (NPP-2) ได้รับการนำมาใช้ในปี 2010เอกสารนี้เป็นแนวทางการพัฒนาในทุกระดับของการวางแผนและมาตรการหลายอย่างสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืนจะถูกแปลในโครงสร้างและแผนท้องถิ่น

นโยบายที่พัฒนาขึ้นตั้งแต่การรายงานครั้งล่าสุด ได้แก่ นโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศนโยบายทรัพยากรน้ำแห่งชาตินโยบายเทคโนโลยีสีเขียวแห่งชาตินโยบายอาหารเกษตรแห่งชาติแผนปฏิบัติการแห่งชาติสำหรับดินพีทและแผนปฏิบัติการแห่งชาติเกี่ยวกับการป้องกัน กำจัดและควบคุมสัตว์ต่างดาวรุกรานในมาเลเซีย
นับตั้งแต่การรายงานครั้งสุดท้าย กฎหมายจำนวนหนึ่งได้รับการประมวลผลและบางส่วนกำลังได้รับการพัฒนาซึ่งรวมถึงพระราชบัญญัติอนุรักษ์สัตว์ป่า 2010 ซึ่งปัจจุบันดำเนินการเป็นกรอบการคุ้มครองสัตว์ป่าล่าสุดในคาบสมุทร การพัฒนาร่างกรอบกฎหมายระดับชาติเกี่ยวกับการเข้าถึงทรัพยากรชีวภาพและการแบ่งปันผลประโยชน์ และการแก้ไขพระราชบัญญัติคุณภาพสิ่งแวดล้อม ปี 1974ในปี 2012 มาเลเซียได้จัดตั้งศาลด้านสิ่งแวดล้อมเป็นครั้งแรกโดยมีวัตถุประสงค์ในการตัดสินความผิดด้านสิ่งแวดล้อมได้เร็วขึ้น

ส่วนที่สามของรายงานเน้นความพยายามของมาเลเซียในการอัปเดตนโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพ 1998NBSAP รุ่นที่สองคาดว่าจะพร้อมก่อนสิ้นปี 2014 จะรวมเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพของไอจิภายในบริบทของประเทศส่วนที่สามของรายงานแสดงความคิดริเริ่มมากมายที่มีส่วนช่วยในการดำเนินการตามเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญของไอจิความคิดริเริ่มที่เน้นไว้ ได้แก่ แผนหลักกระดูกสันหลังป่ากลาง ซึ่งการดำเนินการจะทำให้มั่นใจได้ว่าคอมเพล็กซ์ป่าที่สำคัญที่ครอบคลุมความหลากหลายทางชีวภาพและการทำงานของระบบนิเวศของคาบสมุทรมาเลเซียส่วนใหญ่ยังคงสภาพสมบูรณ์Initiative Heart of Borneo ครอบคลุมพื้นที่ป่าที่เชื่อมโยงกับสิ่งแวดล้อมประมาณ 200,000 กิโลเมตรในมาเลเซีย (ตัวแทนของรัฐซาบาห์และซาราวัคขนาด 61,000 กิโลเมตร2) อินโดนีเซีย (กาลิมันตัน) และบรูไน มีส่วนช่วยในการบรรลุเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพของไอจิเป้าหมายและโปรแกรมต่าง ๆ ภายใต้ข้อตกลงข้ามพรมแดนนี้ดำเนินการในมาเลเซียโดยรัฐซาบาห์และซาราวัคผ่านแผนกลยุทธ์ระดับรัฐ และมีส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพของป่าไม้ ระบบนิเวศ และการปกป้องสิ่งมีชีวิต

โครงการริเริ่มที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลเทียบเท่ากับ Heart of Borneo Initiative คือโครงการริเริ่มสามเหลี่ยมปะการังซึ่งมาเลเซียมุ่งมั่นตั้งแต่ 2009แม้ว่าจะมอบความพยายามในทะเล Sulu Sulawesi นอกชายฝั่งซาบาห์เป็นหลัก แต่เป้าหมายหลักของ CTI ทำหน้าที่ดำเนินการที่เกี่ยวข้องกับการปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ เช่น การจัดตั้งและจัดการอุทยานทางทะเล การประมงอย่างยั่งยืน การบังคับใช้ทางทะเล และการสร้างความตระหนักรู้

รายงานแห่งชาติครั้งที่ 5 ยังเน้นความสำเร็จหลายประการที่เกี่ยวข้องกับเอกสารความรู้แบบดั้งเดิมส่วนใหญ่นำโดยสถาบันวิจัยและศูนย์ความหลากหลายทางชีวภาพระดับรัฐ ความคืบหน้าในการจัดทำเอกสารความรู้แบบดั้งเดิมนั้นดำเนินการโดยการมีส่วนร่วมและการให้คำปรึกษาของผู้ถือความรู้แบบดั้งเดิม
สุดท้าย รายงานแห่งชาติครั้งที่ 5 จะปิดโดยเน้นบทเรียนสำคัญที่ได้เรียนรู้จากการดำเนินการตามอนุสัญญาในประเทศ