332,500 เฮกตาร์; อำเภอเทวง และวูเอ็นทราย จังหวัดรัตนคีรี และอำเภอเสียมปาง จังหวัดสตุงเทรง ประเทศกัมพูชา

หนึ่งในสองพื้นที่ในกัมพูชาที่รู้จักกันว่าสนับสนุนไก่ฟ้านกยูงของเจอร์เมน อุทยานแห่งนี้มีแหล่งที่อยู่อาศัยประมาณ 75% ของที่อยู่อาศัย “ความสูงปานกลางชื้น” ของกัมพูชา ลำธารจากภูเขาวิราเชย์ไหลไปยังแม่น้ำโขงอย่างมีนัยสำคัญ

ป่าที่ราบกึ่งเขียวชอุ่มตลอดปีและป่าภูเขา สะวันนาบนภูเขา ต้นไม้ไผ่ และป่าผลัดใบผสมเป็นครั้งคราว หญ้าทุติยภูมิและการก่อตัวของที่ดินร่วม หนองน้ำ

Dipterocarps และสายพันธุ์ต้นไม้สูง (ซินโดรา, ลาเกอร์สโทรเมีย, ปเทอโรคาร์ปัส, ดัลเบอร์เกีย, ไดโอสไพรอสและสเตอร์คูลี); Burretiodendron hsienmu; ถั่วมัลวา

ไก่ฟ้านกยูงของเจอร์เมน; พายไฟสยาม นกหัวขวานปลอกแดง นกแดดและนกดอกไม้ นกฟ้าฟ้าไซม์หรูหรา พิตตต้า สุนัขป่า (Cuonal pinus) หมีดำเอเชีย เต่าอ่อนเอเชีย (Amyda) เต่าบ่อยักษ์เอเชีย (Heosemys grandis) และเต่าประทับใจ อิมเพรสซา)

ชนกลุ่มชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่รอบสวนสาธารณะ (Kreung, Kavet, Brao, Lao และ Lun) และกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับอาหารและยาดั้งเดิม ภูเขาของอุทยานที่มีภูเขาที่มาถึงชายแดนลาว ความห่างไกลและ “ความรู้สึกถิ่นทุรกันดาร” ของสวนเป็นค่าความสวยงามและการท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุด และสถานที่ฝังศพหรือพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เข้าชมสามารถชมนก ปีนเขา เดินป่าและเรือในแม่น้ำ