222,400 เฮกตาร์; จังหวัดหลวงน้ำทา จ.

เป็นที่ตั้งของกลุ่มชาติมากกว่า 20 คน พื้นที่คุ้มครองระดับชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในประเทศ แหล่งน้ำที่สำคัญอย่างยิ่ง มีประชากรนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสูง อันดับที่ 3 สำหรับนกและอันดับที่ 5 สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่จาก 20 พื้นที่คุ้มครองในประเทศ อันดับที่ 3 ในดัชนีลำดับความสำคัญในการจัดการระดับชาติตามความหลากหลายและค่าลุ่มน้ำ ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ และระดับความกดดันในพื้นที่ 

ป่าแกลเลอรี่เขียวชอุ่มตลอดปี ป่ากึ่งเขียวชอุ่มตลอดปี ป่า Castanopsis กึ่งเขตร้อน ป่าใต้ภูเขาบนยอดเขาที่สูงขึ้น โมเสคของทุ่งหญ้า ป่าหินปูนบนส่วนของคาร์สต์ ถ้ำ ลำธารน้ำจืด ป่าไม้รอง และที่ดินในหมู่บ้าน

ต้นอควิลาเรีย กระวาน กล้วยไม้อัญมณี ซินนามอมม sp.; ไผ่และแรตตัน; ต้นไม้dipterocap; ยืนคาสตาโนปซิส

เสือดาวเมฆ เสือดาว; เสือ; gaur; มุนทจาค, ช้างเอเชีย, กิบบอนแก้มดำ; หางหมูทางตอนเหนือและแมคควีรีซัส ฝูงผีเสื้อที่ยิ่งใหญ่ รวมถึงผีเสื้อใบที่น่าทึ่ง (Kallima sp.), สายพันธุ์ Papilio และ Graphium จักรพรรดิสีม่วงอินเดีย (Mimathyma ambica); ไก่ฟ้าเงิน (Lophurany cthemera); นกกระเต็นของไบเลธ; นกฮอร์นบิลใหญ่ที่งดงาม (Buceros bicornis); และนกยูงเขียว (Pavo muticus)

ทิวทัศน์อันงดงาม ถ้ำและน้ำตก ภูมิทัศน์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรมอื่นๆ กลุ่มน้อยมีวัฒนธรรมและเครื่องแต่งกายที่มีสีสันสดใส ใช้ชีวิตแบบดั้งเดิมและมีประเพณีทางการแพทย์สมุนไพร กิจกรรมอื่น ๆ ได้แก่ เดินป่า พายเรือคายัค ล่องเรือขา และทัวร์ทางเรือผ่านหมู่บ้านหลวงน้ำทา เมืองสิงห์ เวียงภูคา และหลง