อุทยานแห่งชาติโคนกะกินครอบคลุม 33,565 แห่ง และตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดเกียลาย ภายในขอบเขตการปกครองของชุมชนดากรุง กรุง และกอนพน (เขตชนบทกบัง) ชุมชนฮาดง (เขตชนบทดักดอา) และชุมชนอยุน (เขตชนบทหยางมัง)

จุดที่สูงที่สุดในอุทยานคือภูเขาคงกะกินห์ ที่สูงจากระดับน้ำทะเล 1,748 เมตร ในขณะที่พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้อยู่ต่ำกว่า 700 เมตรคนท้องถิ่นพึ่งพาทรัพยากรของสวนสาธารณะสำหรับฟืน น้ำผึ้ง แรตตัน และพืชสมุนไพรอย่างน้อย 110 ชนิด  

ประเภทป่า ได้แก่ ป่าเขียวชอุ่มตลอดปีภูเขา ป่าสนผสมและป่าใบกว้าง

อุทยานแห่งนี้มีโปมู (Fokienia hodginsii) หรือไซเปรสฝูเจี้ยน และสายพันธุ์เฉพาะถิ่น เช่น Pinus dalatensis, ไครบิโอเดนดรอน scleranthum, Afzelia xylocarpa, Calamus poilanei, Dalbergia cochinchinensis, Dialium cochinchinensis, Alchornea annamica, Baccaurea silvestris, Dendrobirea โอคราซีอุมและบัลโบฟิลลัม ฮิพีอี

สายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม ได้แก่ สัตว์รบกพรรณอินโดจีน เช่น กิบบอนแก้มบัฟฟฟ์ ดักแลงกูร์ (Pygathrix nemaeus) และทรูองซอนมันจัค (Muntiacus truongsonensis)

กิจกรรมยอดนิยม ได้แก่ การเดินป่าและการชมนก และสถานที่ท่องเที่ยวในสวนสาธารณะ ได้แก่ น้ำตก น้ำพุและทะเลสาบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Bien Ho (ทะเลสาบ To Nung Lake) ซึ่งเรียกว่า “ไข่มุกแห่งเพลยกู” เนื่องจากน้ำทะเลใสมากจนเห็นเรือแคนูปลาว่ายน้ำใต้น้ำ