หน้าพื้นฐาน

หน้าพื้นฐาน

อุทยานแห่งชาติบิดุพนุยบะ


เผยแพร่เมื่อ
2020 ส.ค. 30

ปีที่ประกาศ: 2018
พื้นที่ (เฮกตาร์): 70.038.75
พื้นที่และที่ตั้ง:

ป่าคุ้มครองน้ำดานหิม จังหวัดลำดง ทางทิศเหนือโดยอุทยานแห่งชาติชูยางสิน ในจังหวัดดากลาก ทิศตะวันออกกับอุทยานแห่งชาติภู๊บิ่น จังหวัดนิญถวน และจังหวัดคานฮัว

 

คำอธิบาย:

ตั้งอยู่ในพื้นที่นกถิ่นที่ราบสูงดาลัด หนึ่งในพื้นที่นกเฉพาะถิ่น (EBA) 221 แห่งในโลก โดยมีพื้นที่นกสำคัญ 3 แห่งในพื้นที่ที่ทับซ้อนกันกับเขตแดนอุทยานอุทยานแห่งนี้ได้รับการระบุว่าเป็นสถานที่สำคัญในกลยุทธ์เพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพของเทือกเขาแอนนาไมต์ใต้ (WWF, 2003) สำหรับคุณค่าทางชีวภาพที่หลากหลาย รวมถึงความสำคัญในการอนุรักษ์สายพันธุ์ยิมโนสเปิร์ม และเป็นที่ตั้งของสายพันธุ์ที่ถูกคุกคามระหว่างประเทศและระดับชาติจำนวนมากอุทยานแห่งชาติ Bidoup-Nui Ba ยังเป็นเขตหลักของเขตอนุรักษ์ชีวมณฑลลังเบียง ที่ได้รับการยอมรับจากยูเนสโกในปี 2015

 

ประเภทถิ่นที่อยู่:

ระบบธรรมชาติหลักสี่ระบบที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ได้แก่ ป่าฝนเขียวชื้นกึ่งเขตร้อนภูเขาขนาดกลาง ป่าฝนเขียวชอุ่มตลอดปีชื้นกึ่งเขตร้อน ป่าสนแห้งกึ่งเขตร้อนบนภูเขาขนาดกลาง และป่าไม้ไผ่ผสม และระบบแม่น้ำที่สำคัญสองระบบ

 

พืชที่ไม่ซ้ำกัน:

ในสายพันธุ์ต้นสน Pinus krempfii และ Pinus dalatensis เป็นสายพันธุ์เฉพาะถิ่นแคบสองชนิดที่พบได้เฉพาะในอุทยานและพื้นที่โดยรอบเท่านั้นในพื้นที่ป่าเอลฟินพบดอกไม้ชนิดของ Ericeaceae คือ Rhododendron exelsumต้นไม้ทนไฟ เช่น Helicia niligirica, Lyonia ovalifolia และ Quercus lanataพบสายพันธุ์ที่ถูกคุกคามทั่วโลก เช่น Cycas micholitzii (VU), Afzelia xylocarpa (EN) และ Lithocarpus truncatus, Magnolia baillonii และ Anoectochilus setaceus ในพื้นที่พืชสามสิบเก้า (39) ชนิดมีถิ่นถิ่นในพื้นที่บิดุป ตามชื่อทางภูมิศาสตร์ในที่ราบสูงดาลัด รวมถึง 10 สายพันธุ์ที่มีชื่อว่า ดาลาเทนซิส และ 11 สายพันธุ์ที่มีชื่อว่า bidoupensis และ Pinus krempfii สายพันธุ์เฉพาะถิ่นแคบมาก 1 ชนิด

 

สัตว์ที่ไม่ซ้ำกัน:

กิบบอนแก้มแดงที่ใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลก Nomascus gabriellae ซึ่งเป็นสายพันธุ์ไพรเมตเฉพาะถิ่นในอินโดจีนใต้ พบได้ทั่วไปในสวนสาธารณะArtiodactyla สองสายพันธุ์ถูกระบุว่าเป็นภัยคุกคามในระดับประเทศและทั่วโลก (VAST 2007 และ IUCN 2016) ได้แก่ Gaur Bos gaurus และ Sumatran Serow Capricornis sumatraensis Muntjac Muntiacus muntjak สีแดงทางตอนใต้ถูกระบุว่ามีความเสี่ยงในประเทศโดย VAST (2007)
ค้างคาวปีกขนเล็ก Harpiocephalus harpia ถูกระบุว่าเป็นภัยคุกคามระดับชาติโดย VAST (2007) และค้างคาวจมูกท่อของดาลัด Murina harpioloides เป็นถิ่นถิ่นในที่ราบดาลัดสายพันธุ์ของตระกูล Muridae มีหลายสายพันธุ์เป็นถิ่นถิ่นในที่ราบสูงกลางและแม้แต่ที่ราบสูงดาลัดเท่านั้น
Passeriformes มีมากมายในหมู่นกมากกว่า 20% ของผีเสื้อในพื้นที่พบได้เฉพาะในอุทยานแห่งชาติบิดุพ-นุยบะเท่านั้นผีเสื้อสองสายพันธุ์ Teinopalpus aureus และ Troides helen ระบุไว้ในภาคผนวก II ของ CITES นก 18 ชนิดจาก 304 ชนิดถูกระบุว่าถูกคุกคามในระดับประเทศและทั่วโลก (VAST 2007 และ IUCN 2016) หรือระบุเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติตามพระราชกฤษฎีกาที่ 32/2006 ของนายกรัฐมนตรีนกเฉพาะถิ่น ได้แก่ กรีนฟินช์เวียดนาม Carduelis monguilloti, Crocias langbianis มงกุฎสีเทา และ Trochalopteron yersini

 

จุดหมายปลายทางและกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ:

การก่อตั้งศูนย์วิจัยนานาชาติสำหรับป่าเขตร้อนในคณะกรรมการบริหารสวนเป็นก้าวสำคัญในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และความร่วมมือระหว่างประเทศของสวนสาธารณะการท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีหลากหลายประเภท เช่น การเดินป่า การผจญภัยปั่นจักรยาน สำรวจธรรมชาติ ล่องเรือ ฯลฯการเดินทางสะดวกจากศูนย์การท่องเที่ยวสำคัญสองแห่ง ดาลัดและญาจาง ยังเป็นโอกาสในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในสวนสาธารณะปัจจุบันอุทยานแห่งชาติมีโปรแกรมสร้างสวนพฤกษศาสตร์และสวนสัตว์กึ่งป่า (ซาฟารี)

 

ความสมบูรณ์ทางชีวภาพ: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 131 ชนิดคิดเป็นอย่างน้อย 42.25% ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่รู้จักในเวียดนามมีนก 304 ชนิด (36.19%) ชนิดของนก 840 ชนิดที่รู้จักกันในประเทศมีการบันทึกสัตว์เลื้อยคลานรวม 91 ชนิด สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำครึ่งบกครึ่งน้ำ 78 ชนิด 44 สายพันธุ์และผีเสื้อ 125 สายพันธุ์ภายในสวนสาธารณะสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ที่ระบุเป็นพืชที่มีชนิด 1,952 ชนิด (815 สกุลและ 180 ตระกูลพืชหลอดเลือด)จำนวนนี้แสดงถึงอย่างน้อย 14.17% ของพืชที่รู้จักในเวียดนามซึ่งบันทึกไว้ที่ 13,766 ชนิดมีปลาน้ำจืด 7 ตระกูลที่บันทึกไว้สำหรับสวนสาธารณะ 44 ชนิดจาก 7 ตระกูล Cyprinidae มีจำนวนสายพันธุ์มากที่สุด (18) ตามด้วย Balitoridae มี 16 ชนิด