ดูไบ - ด้วยความเหมือนกันระหว่างรัฐในมหาสมุทรและภูมิภาคที่มีหมู่เกาะ - ตั้งแต่ทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์จากชายฝั่งสู่ทะเลไปจนถึงความเสี่ยงและภัยคุกคาม ความร่วมมือที่แข็งแกร่งขึ้นเป็นสิ่งสำคัญ

ในฟอรัมระดับสูงเรื่องความยั่งยืนของมหาสมุทรครั้งแรกที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม และจัดโดยสำนักเลขาธิการอาเซียนและสาธารณรัฐเซเชลส์ในระหว่างงาน Expo 2020 ดูไบ Theresa Mundita Lim ผู้อำนวยการบริหารศูนย์ความหลากหลายทางชีวภาพอาเซียน (ACB) อธิบายความคล้ายคลึงกันมากมายที่ระบบนิเวศของเกาะทั่วโลกแบ่งปัน

“ด้วยความเสี่ยงด้านสภาพภูมิอากาศที่เพิ่มขึ้นและความท้าทายหลายอย่างที่เราเผชิญในวันนี้ การก้าวไปสู่ความร่วมมือที่แข็งแกร่งขึ้นระหว่างประเทศเกาะและภูมิภาคที่มีหมู่เกาะซึ่งมีส่วนร่วมกันมากมายจึงเป็นเหตุผล” เธอกล่าว

9 ประเทศสมาชิกอาเซียนมีพื้นที่ชายฝั่ง และทั้ง 10 ประเทศมีระบบแม่น้ำและทางน้ำที่สำคัญที่ระบายลงสู่ทะเลประชาชนอาเซียนพึ่งพาระบบนิเวศชายฝั่งและทางทะเลเหล่านี้เพื่ออาหาร การดำรงชีวิต การพาณิชย์ และการขนส่ง เป็นต้น

เช่นเดียวกับเซเชลส์ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกเศรษฐกิจสีน้ำเงิน ภูมิภาคอาเซียนส่งออกผลิตภัณฑ์ที่มาจากแหล่งทางทะเล

Dato Lim Jock Hoi เลขาธิการอาเซียน เปิดฟอรั่มเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2021 ซึ่งมีผู้มีชื่อเสียงและเจ้าหน้าที่ธุรกิจ เข้าร่วม

“ฉันต้องการเน้นความสำคัญของความยั่งยืนเพื่อให้มั่นใจว่าการพัฒนาทางเศรษฐกิจและเศรษฐกิจเข้ากันได้กับสุขภาพของมหาสมุทรของเราอย่างที่เราทุกคนรู้ ศักยภาพทางเศรษฐกิจโดยรวมของมหาสมุทร รวมถึงกิจกรรมทางเศรษฐกิจในมหาสมุทรทั้งหมดที่ใช้ทั้งอินพุตจากมหาสมุทรและผลลัพธ์สำหรับมหาสมุทร มีขนาดใหญ่” Jock Hoi กล่าว

ที่อยู่อาศัยชายฝั่งและทางทะเลของภูมิภาคนี้มีเกาะมากกว่า 28,000 เกาะโดยรวมเป็นที่อยู่อาศัยของแนวปะการังของโลก 34 เปอร์เซ็นต์ โดยมีปะการังแข็งกว่า 600 ชนิด และปลาที่เกี่ยวข้องกับรีฟมากกว่า 1,300 ชนิดภูมิภาคนี้ยังมี 51 สายพันธุ์ใน 70 ชนิดของโลกและหญ้าทะเล 23 ชนิดจาก 50 สายพันธุ์ ACB กล่าว

อดีตประธานาธิบดีเซเชลส์ เจมส์ มิเชล ประธานบริหารมูลนิธิเจมส์มิเชลบอกการประชุมเกี่ยวกับความคิดริเริ่มที่เซเชลส์ดำเนินการเพื่อก้าวหน้าเศรษฐกิจสีน้ำเงิน

“เซเชลส์ได้มีการปกป้องพื้นที่มหาสมุทรร้อยละ 30 และมุ่งมั่นที่จะทำมากขึ้นในอีกไม่กี่ปีข้างหน้านี่เป็นความสำเร็จที่สำคัญด้วยความร่วมมือของเรา รูปแบบของเซเชลส์สามารถแบ่งปันและปรับเปลี่ยนเพื่อเปลี่ยนพื้นที่คุ้มครองทางทะเลในอาเซียนให้กลายเป็นแหล่งเงินเพื่อช่วยพัฒนาชุมชนชาวประมง การท่องเที่ยวในท้องถิ่น และการอนุรักษ์ได้รับการสนับสนุนโดยการสร้างความสามารถเพื่อเสริมให้ชุมชนชายฝั่งดูแลริมน้ำเป็นทรัพย์สินตลอดชีวิต” มิเชลกล่าว