ป่าของอาเซียนมีความหลากหลายและมีความหลากหลายของสายพันธุ์สูง ทำให้เป็นหนึ่งในแหล่งที่อยู่อาศัยที่สำคัญของโลก จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความยั่งยืนและความมั่นคงด้านสิ่งแวดล้อมทั่วโลก (ACB, 2010)อย่างไรก็ตาม พื้นที่ป่าในภูมิภาคลดลงเนื่องจากการขยายตัวทางการเกษตร การใช้ทรัพยากรป่าไม้ที่เพิ่มขึ้นของประชากรที่เพิ่มขึ้น แรงกดดันเนื่องจากความต้องการไม้ที่เพิ่มขึ้น การตัดไม้ที่ผิดกฎหมาย การบุกรุกป่าเพื่อการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การเปลี่ยนแปลง และการเพาะปลูกและเผา และไฟป่าเป็นต้นรายงานการหดตัวของป่าโดยประเทศสมาชิกอาเซียน (AMS) มีความสำคัญอย่างมาก โดยสูญเสียพื้นที่ป่าไม้มากถึง 30 ถึง 45 เปอร์เซ็นต์ในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา

ภายใต้เป้าหมายที่ 5 ของอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) แผนยุทธศาสตร์เพื่อความหลากหลายทางชีวภาพ 2011—2020 คู่สัญญามีหน้าที่ลดหรือบรรเทาผล: 1) การสูญเสียป่า (และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ); 2) การสูญเสียที่อยู่อาศัย และ 3) การเสื่อมสภาพและการกระจายนิเวศของป่าด้วยการจัดการและการอนุรักษ์อย่างยั่งยืนความคืบหน้าสำหรับเป้าหมายที่ 5 ประเมินตามตัวชี้วัดต่อไปนี้ (SCBD, 2014):
• อัตราการสูญเสียป่าไม้ลดลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง และหากเป็นไปได้ จะนำไปสู่ศูนย์
•การสูญเสียที่อยู่อาศัยทั้งหมดจะลดลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่งและหากเป็นไปได้ก็จะทำให้ใกล้ศูนย์ได้
•การย่อยสลายและการกระจายตัวของระบบนิเวศป่าจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ