ក្នុងចំណោមសមិទ្ធិផលសំខាន់ៗឆ្ពោះទៅរកគោលដៅជីវចម្រុះ Aichi ឆ្នាំ 2020 គឺការបង្កើនតំបន់ការពារ។ យ៉ាងហោចណាស់ 20% នៃតំបន់សមុទ្រ និងឆ្នេរសមុទ្រនៅក្នុងដែនទឹកថៃ ត្រូវបានគេកំណត់ថាជាតំបន់ការពារ ហើយយ៉ាងហោចណាស់ 5 កន្លែងនៃតំបន់ដីសើមដែលមានសារៈសំខាន់អន្តរជាតិត្រូវបានគេកំណត់ថាជាតំបន់រ៉ាមសារ។ ទាក់ទងនឹងប្រភេទសត្វដែលរងការគំរាមកំហែង យ៉ាងហោចណាស់ប្រភេទសត្វជិតផុតពូជចំនួន 10 ត្រូវបានការពារ និងស្ដារឡើងវិញនៅក្នុងទីតាំង និងបង្កើនចំនួនប្រជាជន។ លើសពីនេះទៀត 98 តំបន់ត្រូវបានគេកំណត់ថាជាតំបន់រុក្ខជាតិសំខាន់ៗ។

យុទ្ធនាការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងតាមរយៈសកម្មភាព និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយផ្សេងៗបានផ្សព្វផ្សាយចំណេះដឹងអំពីបញ្ហាជីវចម្រុះ។ យន្តការបោសសម្អាតផ្ទះជីវចម្រុះ (CHM) និង Biosafety Clearing-House (BCH) មានដំណើរការពេញលេញ និងភ្ជាប់គ្នាទៅវិញទៅមក។

មជ្ឈមណ្ឌលជាតិសម្រាប់វិស្វកម្មហ្សែន និងបច្ចេកវិជ្ជាជីវសាស្រ្ត បានសហការជាមួយសកលវិទ្យាល័យ បច្ចេកវិជ្ជា Ratchamangkala ដើម្បីអនុវត្តគម្រោងការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាផលិតកម្មពូជស្រូវ ដោយមានការចូលរួមយ៉ាងពេញទំហឹងពីកសិករក្នុងស្រុក ដោយប្រើប្រាស់អង្ករក្រអូបដែលមានភាពធន់នឹងជំងឺផ្ទុះខ្ពស់។ មជ្ឈមណ្ឌលក៏បានសហការជាមួយសាកលវិទ្យាល័យ និងស្ថាប័នស្រាវជ្រាវមួយចំនួន ដើម្បីអនុវត្តគម្រោងគ្រប់គ្រង និងកែលម្អពូជម្ទេសក្តៅ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការប្រមូលផ្ដុំពូជម្ទេសក្តៅចំនួន 752 ប្រភេទមកពីជុំវិញពិភពលោក។ ការិយាល័យគោលនយោបាយ និងផែនការធនធានធម្មជាតិ និងបរិស្ថាន (ONEP) បានចងក្រង ចងក្រងឯកសារ និងបោះពុម្ពសៀវភៅចំនួន ១៧ ក្បាល (បញ្ជីត្រួតពិនិត្យ) ដែលមានចំណងជើងថា “កម្រងជីវចម្រុះ” ដែលមានឈ្មោះ និងព័ត៌មានមួយចំនួនអំពីពន្ធដារសំខាន់ៗនៅក្នុងប្រទេសថៃ។ ការអភិវឌ្ឍន៍សារពើភណ្ឌជាតិស្តីពីចំណេះដឹងប្រពៃណី និង/ឬប្រាជ្ញាក្នុងតំបន់ទាក់ទងនឹងការអភិរក្ស និងការប្រើប្រាស់ប្រកបដោយនិរន្តរភាពនៃជីវចម្រុះកំពុងបន្ត។ គម្រោងដែលផ្តួចផ្តើមដោយរាជវង្សជាមួយគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាបានសំយោគចំណេះដឹងដែលមានស្រាប់ទៅជាគំរូជាក់ស្តែង ដើម្បីប្រើប្រាស់ជាវិធីសាស្រ្តក្នុងការអភិរក្សរុក្ខជាតិ ដោយប្រើបច្ចេកវិទ្យាជីវសាស្ត្រសម្រាប់ការបញ្ចូលឡើងវិញនូវរុក្ខជាតិជិតផុតពូជ។