Konvensyen Kepelbagaian Biologi (CBD) adalah konvensyen rangka kerja antarabangsa dengan tiga matlamat utama: pemuliharaan biodiversiti, penggunaan sumber biodiversiti yang mampan dan perkongsian faedah yang saksama daripada penggunaan sumber genetik. Sebagai sebahagian daripada tindak balas Malaysia terhadap rancangan strategik CBD 2011-2020, Dasar Nasional Kepelbagaian Biologi (NPBD) 2016-2025 telah dirumuskan untuk memberikan arah dan kerangka kerja untuk memulihara biodiversiti dan menggunakannya secara mampan dalam menghadapi cabaran yang semakin kompleks. Laporan Nasional Keenam (ke-6) membentangkan kemajuan Petunjuk dan Tindakan NPBD 2016-2025 (NPBD) dalam mencapai Sasaran Biodiversiti nasional dan Aichi (ABT).

Laporan ini mengandungi lima (5) bab: Bab 1 memberikan kemas kini mengenai profil biodiversiti Malaysia, ancaman biodiversiti dan faktornya, serta kerangka pelaksanaan NPBD 2016-2025; Bab 2 menerangkan kemajuan Malaysia dalam mencapai Tindakan dan Petunjuk yang digariskan; Bab 3 membincangkan usaha Malaysia ke arah mencapai sasaran Aichi Global dan Matlamat Pembangunan Lestari (SDG); Bab 4 menangani cabaran, keperluan teknikal dan kapasiti untuk mencapai sasaran negara; dan Bab 5 mengkaji peranan Komuniti Tempatan Orang Asli ( ILCs) dan wanita dalam pemuliharaan melalui kajian kes yang relevan.

Bab 1 menerangkan profil biodiversiti Malaysia dan menyoroti fakta utama yang menjadikan negara ini salah satu daripada dua belas (12) negara megapelbagai di dunia. Ekosistem semulajadi Malaysia adalah rumah kepada kira-kira 15,000 spesies tumbuhan vaskular, di mana hampir 30% adalah endemik, dan 2,795 spesies vertebrata, di mana 1,103 adalah endemik. Persekitaran laut negara ini juga merupakan salah satu yang terkaya. Selain rumput laut dan komuniti bentonik, perairan Malaysia mempunyai sejumlah 4,006 km2 terumbu karang yang menampung lebih daripada 77% spesies karang yang terkenal di dunia — beberapa di antaranya terletak di dalam Segitiga Karang, pusat biodiversiti laut global. Komitmen Malaysia terhadap biodiversiti tercermin dalam perumusan NBSAP generasi kedua — Dasar Nasional Kepelbagaian Biologi 2016-2025 yang mencerminkan aspirasi untuk mencapai Sasaran Aichi Global. KATS melalui Bahagian Pengurusan Biodiversiti dan Perhutanan adalah penjaga utama NPBD. KATS diamanahkan untuk menyelaraskan usaha pihak berkepentingan kerajaan dan bukan kerajaan lain untuk menyampaikan tindakan dalam NPBD.

Bab 2 membincangkan kemajuan sasaran dan tindakan NPBD sejak dilancarkan pada tahun 2016. Bab ini menerangkan langkah-langkah dan inisiatif utama untuk tindakan tertentu, diikuti dengan penilaian penunjuk yang disertakannya. Di samping itu, contoh usaha pihak berkepentingan kerajaan dan bukan kerajaan yang dilaksanakan di semua peringkat - persekutuan, negeri, dan tempatan disertakan. Metodologi papan pemuka sasaran CBD Global Biodiversiti Outlook (GBO) disesuaikan untuk melaporkan kemajuan yang dibuat untuk setiap penunjuk.

Bab 3 menetapkan hubungan antara sasaran nasional Malaysia yang ditentukan oleh NPBD dengan Sasaran Biodiversiti Global Aichi (ABT) dan Agenda 2030 Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk Pembangunan Lestari (SDG). Memandangkan Sasaran Nasional Malaysia (NT) direka berdasarkan ABT, usaha untuk menyampaikan NT sebenarnya mewakili pencapaian Malaysia terhadap ABT. Perbezaan utama terletak pada jangka masa - di mana ABT menetapkan 2020 untuk semua sasarannya, sementara kebanyakan NT memanjang hingga 2025. Dalam bahagian ini, setiap ABT dipetakan ke NT dan SDG masing-masing, dan inisiatif utama disenaraikan.

Bab 4 cuba mengenal pasti keperluan cabaran, teknikal dan keupayaan untuk memastikan kemajuan berterusan dicapai dalam melaksanakan NPBD. Diakui bahawa pengurusan biodiversiti yang berkesan dapat ditingkatkan dengan membina kapasiti terutamanya berkaitan dengan pembiayaan inovatif, penyelidikan saintifik dan pengembangan pengetahuan, mekanisme komunikasi dan koordinasi, pengurusan sumber semula jadi yang mampan, undang-undang, dan penguatkuasaan, kesedaran awam, dan perkongsian. Hasil pengurusan biodiversiti yang ketara dapat dicapai dengan mengatasi halangan dan memanfaatkan sokongan daripada pelbagai pihak berkepentingan kerajaan dan bukan kerajaan.

Bab 5 menerangkan sumbangan ILC dan pemberdayaan jantina dalam pemuliharaan. Ini dilakukan buat kali pertama dalam laporan kebangsaan CBD yang dikemukakan oleh Malaysia. Tiga kajian kes telah disusun, satu masing-masing dari Semenanjung Malaysia, Sabah dan Sarawak yang menggambarkan peranan ILC dan wanita dalam pemuliharaan biodiversiti. Faktor kejayaan kritikal inisiatif pemuliharaan yang dikendalikan oleh komuniti ini diringkaskan. Serangkaian cadangan dibuat untuk meningkatkan penyertaan ILC dan pemberdayaan gender dalam pemuliharaan biodiversiti di negara ini.