เมียนมาร์ มีพื้นที่รวม 676,557 กม.2 ทอดออกมาจากเหนือไปใต้ และตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 9° 32' N ถึง 28° 32' และลองจิจูด 92° 10' E ถึง 101° 11'E ดังนั้นประเทศจึงอุดมไปด้วยความหลากหลายทางชีวภาพเนื่องจากระบบนิเวศที่หลากหลายและความสูงต่างกันตั้งแต่ระดับน้ำทะเลถึงภูเขาสูง โดยมีความสูงเกือบ 6,000 เมตรความหลากหลายทางชีวภาพเป็นทรัพยากรที่สำคัญสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืนของมนุษย์ในทุกมุมของโลก

รายงานนี้ประกอบด้วย 4 บทหลักบทที่ 1 เกี่ยวข้องกับภาพรวมของสถานะความหลากหลายทางชีวภาพ แนวโน้ม และภัยคุกคามนอกจากนี้ บทที่ 1 ยังให้เกี่ยวกับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่ภูเขา ป่า ดินแห้งและดินชื้น การเกษตร น้ำในประเทศ และความหลากหลายทางชีวภาพทางชายฝั่งและทะเลนอกจากนี้ยังอธิบายว่าเมียนมาร์ได้วางการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพไว้ในลำดับความสำคัญระดับชาติอย่างไร

บทที่ 2 ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานะปัจจุบันของกลยุทธ์ความหลากหลายทางชีวภาพระดับชาติและแผนปฏิบัติการของพม่าในบทนี้ มีการกล่าวถึงการพัฒนา NBSAP และกลยุทธ์ที่เกี่ยวข้อง MEA ที่มีอยู่ และแผนการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ เช่น วาระที่
21 เมียนมาร์ แผนแม่บทป่าแห่งชาติ 30 ปี แผนปฏิบัติการสร้างความเขียวในเขตแห้ง และกรอบความปลอดภัยทางชีวภาพแห่งชาติ เกี่ยวกับบทบาทของพวกเขาบทที่ 3 แสดงให้เห็นถึงการนำความหลากหลายทางชีวภาพหลักมาสู่การเกษตร ป่าไม้ เหมือง การค้า การศึกษา ปศุสัตว์ และการประมง ปฏิทินที่ 21 ของพม่า และข้อผูกพันของพม่าในข้อตกลงด้านสิ่งแวดล้อมแบบพหุภาคีบทที่ 4 สรุปความคืบหน้าสู่เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของแผนกลยุทธ์ของการประชุมกิจกรรมในอนาคตเพื่อบรรลุเป้าหมายปี 2010 และความท้าทายที่พบในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ

การอนุรักษ์ทรัพยากรชีวภาพได้รวมอยู่ในขอบเขตที่กว้างขวางของการอนุรักษ์ธรรมชาติและสัตว์ป่า ซึ่งถือเป็นหนึ่งในลำดับความสำคัญระดับชาติในการพัฒนาแผนในพม่าตัวอย่างเช่นการปกป้องดินน้ำสัตว์ป่าความหลากหลายทางชีวภาพและสิ่งแวดล้อมทั้งหมดได้รับการระบุว่าเป็นสิ่งจำเป็นที่สำคัญไม่เพียง แต่ในสมัยโบราณเท่านั้น แต่จนถึงปัจจุบันพม่าให้สัตยาบันอนุสัญญาเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 1994 และรายงานระดับชาติครั้งแรก แต่รายงานครั้งที่ 3 ต่อ CBD ได้จัดทำในปี 2005รายงานประจำชาติที่สี่นี้จึงเป็นรายงานที่สองสำหรับพม่าและจัดทำตามแนวทางสำหรับรายงานระดับชาติที่สี่สถานะความหลากหลายทางชีวภาพตามกลุ่มอนุกรมวิธานแสดงเป็นพืชหลอดเลือดของยิมโนสเปิร์มและแองจิโอสเปิร์มที่ 11,800 สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ 251 สายพันธุ์นกที่ 1,056 สัตว์เลื้อยคลานสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่ 82 ชนิดปลาน้ำจืดที่ 310 ปลาน้ำทะเลที่ 465 พืชสมุนไพรที่ 841 ไผ่ที่ 96 และหวายที่ 37

ในรายงานนี้แนวโน้มของความหลากหลายทางชีวภาพเมื่อเทียบกับรายงานก่อนหน้านี้สามารถสรุปได้ว่าอยู่ในแนวโน้มลดลงเช่นเดียวกับประเทศกำลังพัฒนาอื่น ๆ พม่ากำลังเผชิญกับการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพเนื่องจากแรงกดดันทางเศรษฐกิจและสังคมเป็นหลักแนวโน้มทั่วไปของประชากรสัตว์ป่าจึงดูเหมือนจะลดลงเมื่อเทียบกับความอุดมสมบูรณ์สัมพัทธ์ในช่วง 2-3 ทศวรรษที่ผ่านมาแนวโน้มลดลงเห็นได้ชัดกับประชากรสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ เช่น เสือ และช้าง เนื่องจากอัตราส่วนเพศที่ไม่เหมาะสมและการลดระยะบ้านโดยกิจกรรมของมนุษย์ ฯลฯ นอกจากนี้ยังสามารถลดจำนวนประชากรสัตว์ป่าในพื้นที่ที่มีผู้คนเข้าถึงได้ง่าย

ภัยคุกคามที่สำคัญที่ระบุไว้ในรายงานนี้ ได้แก่ การล่าสัตว์ การทำลายที่อยู่อาศัย (เช่น การสูญเสียป่าและการเสื่อมสภาพ) ไฟป่าและการบุกรุกพื้นที่ที่อยู่อาศัยตลาดสำหรับสัตว์ป่าและส่วนต่างๆ และอนุพันธ์ของพวกมันกำลังเติบโตในประเทศเพื่อนบ้านและการค้าสัตว์ป่าที่ผิดกฎหมายก็เป็นภัยคุกคามโดยตรงต่อความหลากหลายทางชีวภาพภัยคุกคามเล็กน้อยบางประการ ได้แก่ การแนะนำสายพันธุ์ต่างดาวรุกราน สิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศการดำเนินการสำคัญที่ดำเนินการเพื่อสนับสนุนวัตถุประสงค์สามประชุมและเพื่อให้บรรลุเป้าหมายปี 2010 และเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของแผนเชิงกลยุทธ์ของอนุสัญญานั้นถูกนำไปใช้ในด้านต่าง ๆ ของการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพตัวอย่างบางอย่างมีดังนี้

• ประมาณ 30% ของพื้นที่ของประเทศได้รับการจัดตั้งเป็นนิคมป่าถาวร (PFE)
• กำลังร่างกรอบความปลอดภัยทางชีวภาพแห่งชาติและกลยุทธ์การพัฒนาที่ยั่งยืนแห่งชาติ
• วาระที่ 21 ของพม่าได้รับการกำหนดแล้ว

การจัดตั้งพื้นที่คุ้มครองภายใน 100 ปีที่ผ่านมาแสดงไว้ด้านล่างมีแนวโน้มสูงขึ้นของพื้นที่คุ้มครองและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อจัดการกับการดำเนินการในระดับชาติที่มีประสิทธิภาพสำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเนื่องจากข้อจำกัดหลายประการการดำเนินการที่เหมาะสมจึงดูเหมือนจะถูก จำกัดบางพื้นที่ที่ขาดการจัดการและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างมีประสิทธิภาพ มีดังนี้

• ความต้องการเร่งด่วนในการพัฒนา NBSAP และการดำเนินการ
• การประยุกต์ใช้แนวทางระบบนิเวศไม่ดี
• ความจำเป็นในการพัฒนานโยบายการใช้ที่ดินระดับชาติที่ชัดเจนและการดำเนินการ
• ขาดการบูรณาการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเข้าสู่แนวทางปฏิบัติการใช้ที่ดิน
• ช่องว่างในการอนุรักษ์และการจัดการความหลากหลายทางวิทยาศาสตร์
• การประสานงานข้ามภาคส่วนที่ไม่ดีระหว่างผู้มีส่วนได้เสีย
• ความอ่อนแอในการส่งเสริมความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อมในหมู่ประชาชนและหน่วยงานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้อง
• การสร้างความสามารถและความสามารถของสถาบันที่ไม่ดีของสถาบันที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพ
• การอนุรักษ์ การจัดการ และการประเมินความหลากหลายทางชีวภาพตามข้อมูลจำเป็นต้องได้รับการอัพเกรดและ
• ความจำเป็นในการพัฒนากลไกทางการเงินเพื่อให้แน่ใจว่าการสนับสนุนทางการเงินที่เพียงพอสำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ

เกี่ยวกับอุปสรรคที่สำคัญที่พบในการดำเนินการตามวัตถุประสงค์ CBD อย่างมีประสิทธิภาพ ปัญหานี้ซับซ้อนเกินไปที่จะบอกอย่างชัดเจนว่าไม่เพียง แต่เกี่ยวข้องกับมิติทางเทคนิคเท่านั้น แต่ยังรวมถึงมิติทางสังคมและทางกายภาพด้วยบางคนจะระบุว่าการสนับสนุนทางการเงินไม่เพียงพอ หรือขาดเทคโนโลยีขั้นสูง หรือการวางแผนกำลังคนที่ไม่ดี หรือขาดกำลังการผลิตของบุคคลที่มีความสามารถ หรือขาดนโยบายการใช้ที่ดินที่ชัดเจน เป็นต้น

ความท้าทายที่สำคัญที่ต้องเผชิญเกี่ยวกับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในพม่ามีดังนี้

• การให้ความช่วยเหลือด้านเทคนิคและการเงินจากหน่วยงานภายนอกเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยเกี่ยวกับกิจการภายในของพม่า
• งบประมาณและข้อ จำกัด ทางการเงินในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชี
• ความอ่อนแอในหน่วยพิเศษสำหรับแผนการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและการจัดการในระดับประเทศ
• ความยากจนในแง่ของการเป็นเจ้าของชุมชนท้องถิ่นและผู้มีส่วนได้เสีย
• ขาดการส่งเสริมการจัดการที่มีประสิทธิภาพและทางวิทยาศาสตร์ของพื้นที่คุ้มครองบนบกและทางทะเลเพื่อตอบสนองตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของระบบนิเวศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในทะเลและชายฝั่ง จำเป็นต้องมีการบังคับใช้กฎหมายเพื่อตรวจสอบการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพนอกพื้นที่คุ้มครอง และ
• ตัวชี้วัดความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติยังไม่ได้รับการพัฒนา

สุดท้าย เพื่อการดำเนินการตามวัตถุประสงค์การประชุมอย่างมีประสิทธิภาพในอนาคต มีการระบุกิจกรรมแปดกิจกรรมต่อไปนี้และกิจกรรมจะดำเนินการโดยสถาบันที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพและผู้มีส่วนได้เสีย

• แก้ไขปัญหาการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพโดยร่วมมือกับโรงเรียนและมหาวิทยาลัยในบริบทของการศึกษาและการพัฒนาที่ยั่งยืน
• สร้างความสามารถของสถาบันสำหรับโครงการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพที่มีอยู่
• เพิ่มระดับความตระหนักของประชาชนในประเด็นด้านสิ่งแวดล้อม และกระตุ้นให้ชุมชนท้องถิ่นมีส่วนร่วมในกิจกรรมอนุรักษ์ธรรมชาติ
• เคารพความรู้แบบดั้งเดิมเพื่อรวมเข้าในด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติตามชุมชน
• เพิ่มกลไกการช่วยเหลือทางการเงินที่ยั่งยืนเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ
• การจัดตั้งเครือข่ายเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพระหว่างผู้มีส่วนได้เสีย
• การถ่ายโอนเทคโนโลยีเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพ เทคโนโลยีชีวภาพ และความปลอดภัยทางชีวภาพ และ
• ใช้การเข้าถึงทรัพยากรทางพันธุกรรมและการแบ่งปันผลประโยชน์ที่เกิดจากการใช้ทรัพยากรทางพันธุกรรม

รัฐบาลสหภาพพม่ากำลังมุ่งมั่นอย่างดีที่สุดในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพของพม่าด้วยทรัพยากรของตนเอง แต่ประเด็นนี้จะต้องได้รับการแก้ไขโดยประเทศเพียงอย่างเดียว แต่ด้วยความร่วมมือของหน่วยงานและพันธมิตรภายนอกด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่งความต้องการทรัพยากรธรรมชาติในประเทศเพื่อนบ้านในปัจจุบันเป็นหนึ่งในภัยคุกคามที่สำคัญต่อการดำรงอยู่ของความหลากหลายทางชีวภาพในพม่าเป็นเวลานานเครือข่ายระดับภูมิภาคเกี่ยวกับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพซึ่งประกอบด้วยประเทศเพื่อนบ้านจึงแนะนำสำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในระยะยาว