กัมพูชาเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งบนโลกที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติมากมาย: เป็นที่ตั้งของปลาน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลกและที่อยู่อาศัยของเสือที่กว้างขวาง ป่าและแม่น้ำ ทุ่งหญ้าและพื้นที่ชุ่มน้ำ และมีการบันทึกสายพันธุ์ใหม่ที่นี่ทุกวันเว้นวัน กัมพูชาได้ลงนามในอนุสัญญาความหลากหลายทางชีวภาพตั้งแต่ปี 1995 และตามมาตรา 26 ของอนุสัญญา รายงานแห่งชาติที่ห้านี้จะให้ข้อมูลอัปเดตเกี่ยวกับมาตรการที่ดำเนินการเพื่อดำเนินการตามกฎหมาย อนุสัญญาและประสิทธิผลของมาตรการเหล่านี้ในกัมพูชา
การวิจัยเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพของกัมพูชามี จำกัด แต่ยังคงดำเนินต่อไป และยังคงระบุบันทึกประเทศสายพันธุ์ใหม่จำนวนมากและบางครั้งสายพันธุ์ใหม่ทั้งหมดประเทศกัมพูชาได้กำหนดพื้นที่คุ้มครอง 23 แห่งในปี 1993 ครอบคลุมประมาณ 3,273,300 เฮกตาร์ เท่ากับ 18% ของประเทศโดยเปอร์เซ็นต์ PA ของกัมพูชาภายใต้อำนาจของกระทรวงสิ่งแวดล้อมนอกจากนี้ รัฐบาลกัมพูชายังได้กำหนดพื้นที่ป่าคุ้มครองเพิ่มเติม 10 แห่งที่บริหารโดยการบริหารป่าไม้ของกระทรวงเกษตรป่าไม้และประมง ครอบคลุม 1.63 ล้านเฮกตาร์2 และเขตรักษาพันธุ์ปลา 58 แห่งที่ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานบริหารการประมง
ภาพรวมประเทศของธนาคารโลกเกี่ยวกับกัมพูชา3 อธิบายถึงความแข็งแกร่งของเศรษฐกิจและวิธีที่ “การเติบโตทางเศรษฐกิจขยายตัวในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ด้วยการเติบโตอย่างยั่งยืนในภาคเกษตรซึ่งขับเคลื่อนโดยการเพิ่มขึ้นของราคาข้าวในตลาดโลก” ในด้านการจัดการป่าและการผลิตไม้ มีความพยายามอย่างมากในการลดการตัดไม้และรัฐบาลมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มความคลุมป่าการรวมผลการประเมินป่าตั้งแต่ปี 2002 เมื่อมีการนำการแก้ไขการจำแนกประเภทการใช้ที่ดินเผยให้เห็นว่าการปกคลุมป่าของประเทศลดลงจาก 61.15% ในปี 2552 เป็น 57.07% ในปี 2010การขาดแผนการจัดการพื้นที่คุ้มครองที่มีเขตหลักการอนุรักษ์อย่างเป็นทางการทำให้สามารถยอมรับที่ดินทางเศรษฐกิจได้อยู่ในพื้นที่คุ้มครอง ซึ่งบางครั้งมีผลกระทบต่อความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญ

สถานะของกัมพูชาในฐานะประเทศกำลังพัฒนาที่มีประชากรจำนวนมากที่มุ่งมั่นที่จะลดความยากจนรวมกับความหลากหลายทางชีวภาพที่ยอดเยี่ยมซึ่งเป็นพื้นฐานของเศรษฐกิจ ได้เห็นความท้าทายมากมายในการสร้างสมดุลการอนุรักษ์และการพัฒนากัมพูชามีกฎหมายที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพ แต่ก็มีการทับซ้อนกันอย่างมีนัยสำคัญในกฎหมายและด้วยเหตุนี้มีความสับสนในการดำเนินการและความยากลำบากในการบังคับใช้ภัยคุกคามทางตรงและความท้าทายที่สำคัญที่สุดสำหรับความหลากหลายทางชีวภาพในกัมพูชาคือการสูญเสียสำนักงานบริหารป่าไม้ได้บันทึกการสูญเสียการปกคลุมป่าไม้โดยเฉพาะเป็นแนวทาง แต่ปัจจุบันถิ่นที่อยู่อาศัยทั้งหมดในกัมพูชากำลังได้รับผลกระทบเชิงลบ

การเกษตรมีความเชื่อมโยงอย่างแท้จริงกับบริการระบบนิเวศในกัมพูชา และเนื่องจากกลยุทธ์การพัฒนาการเกษตรและความมั่นคงด้านอาหารเป็นลำดับความสำคัญของประเทศ การลดบริการระบบนิเวศเชิงบวกอาจมีผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคมและวัฒนธรรมที่สำคัญพื้นฐานของระบบอาหารในกัมพูชาคือข้าวและปลา และทั้งสองอย่างอาจได้รับผลกระทบเชิงลบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยา เช่น เขื่อนที่แม่น้ำโขงตอนบนการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพอย่างมีประสิทธิภาพต้องมีการเปลี่ยนจากแนวทาง business as usual โดยมีส่วนร่วมและความมุ่งมั่นต่ำซึ่งนำไปสู่: การลดลงทรัพยากรธรรมชาติ/ความหลากหลายทางชีวภาพ และการวางแผนและการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ/ความหลากหลายทางชีวภาพที่ไม่ได้ผล

เมื่อมีการพัฒนากลยุทธ์และแผนปฏิบัติการด้านความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติก่อนหน้านี้ในปี 2002 กัมพูชามีการมุ่งเน้นระยะสั้นในการสร้างใหม่หลังจากเกิดความขัดแย้งภายในหลายปีตอนนี้กัมพูชามีความเสถียรภาพและเศรษฐกิจที่กำลังเติบโตโดยลดความยากจนและความเข้าใจเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพที่เพิ่มขึ้นแนวคิดเรื่องบริการระบบนิเวศและค่านิยมทางชีวภาพอื่น ๆ ยังไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ แต่ผู้คนตระหนักถึงผลที่ตามมาของการไม่จัดการสิ่งแวดล้อมมากขึ้น

ทิศทางของรัฐบาลถูกกำหนดโดยกลยุทธ์สี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งระบุถึงความจำเป็นในการผลิตทางการเกษตรให้สูงสุดและรับประกันการใช้และการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืนและการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพซึ่งหมายความว่าความหลากหลายทางชีวภาพเป็นสิ่งที่พิจารณาในแผน โปรแกรม และนโยบายระดับชาติจำนวนมากสิ่งนี้สะท้อนให้เห็นในเชิงบวกในการบรรลุเป้าหมายที่ตกลงกันไว้ ได้แก่: ไอจิ เป้าหมายการพัฒนามิลเลนเนียม และตัวชี้วัดโครงการป่ารายงานแห่งชาติที่ห้านี้ช่วยสรุปการกระทำเชิงบวกเหล่านี้และมาในช่วงเวลาของการไตร่ตรองในขณะที่ราชการกัมพูชากำลังทบทวนกลยุทธ์และแผนปฏิบัติการทางชีวภาพทางชีวภาพแห่งชาติ