ประเทศมาเลเซียได้ลงนามในอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 1992 และให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 1994รายงานนี้สร้างขึ้นจากรายงานแห่งชาติสามฉบับก่อนหน้านี้พร้อมการอัปเดตเกี่ยวกับการพัฒนา สถานะ และความสำเร็จล่าสุด

บทที่ 1 นำเสนอภาพรวมของสถานะความหลากหลายทางชีวภาพ แนวโน้ม และภัยคุกคามในมาเลเซียการปกป้องระบบนิเวศเป็นสิ่งสำคัญในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในปี 2007 ในบรรดาพื้นที่ป่าขนาด 19.6 ล้านเฮกตาร์ในมาเลเซีย 14.3 ล้านเฮกตาร์ (43.4%) ได้รับการจดทะเบียนเป็นป่าสงวนถาวร และ 1.9 ล้านเฮกตาร์ (5.9%) ถูกจัดเป็นอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และเขตรักษาพันธุ์นกซึ่งสอดคล้องกับความมุ่งมั่นของประเทศในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพร่วมกันพวกมันเกินเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพทั่วโลกปี 2010 ที่ 10%
ประเทศมาเลเซียมีพืชหลอดเลือดประมาณ 15,000 ชนิด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 229 ชนิด นก 742 ชนิด สัตว์ครึ่งบกครึ่งบกครึ่งน้ำ 242 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 567 ชนิด ปลาน้ำจืดกว่า 290 ชนิด และปลาทะเลกว่า 500 ชนิดบทนี้ยังนำเสนอตัวอย่างและขอบเขต
ของการอนุรักษ์ทรัพยากรทางพันธุกรรมพืชและสัตว์สำหรับอาหารและการเกษตร

บทที่ 2 ให้ภาพรวมของการดำเนินการตามนโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพนอกจากนี้ยังนำเสนอความท้าทายและกิจกรรมการพัฒนาความสามารถที่ระบุในระหว่างโครงการการประเมินความจำเป็นด้านความสามารถแห่งชาติเพื่อการจัดการสิ่งแวดล้อม
ระดับโลก (NCSA)กิจกรรมสิบสามที่เกี่ยวข้องกับ CBD ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงและปรับปรุงการดำเนินการที่มีอยู่ในแง่ของกรอบนโยบายและสถาบันข้อบังคับและแนวทางความร่วมมือของรัฐและรัฐการประสานงานระหว่างหน่วยงานการจัดการความรู้และข้อมูลสิ่งจูงใจเพิ่มจำนวนผู้เชี่ยวชาญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักอนุกรมวิธาน การวิจัยและการพัฒนา กรอบการรายงาน และการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ

บทที่ 3 นำเสนอการรวมหลักของการพิจารณาความหลากหลายทางชีวภาพลงในนโยบาย กลยุทธ์ และแผนปฏิบัติการต่างๆแสดงให้เห็นว่าประเด็นความหลากหลายทางชีวภาพถูกรวมเข้ากับนโยบาย แผนและเครื่องมือต่างๆของประเทศ เช่น แผนมาเลเซีย 5 ปี น
โยบายแห่งชาติเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพ (1998) นโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม (2002) นโยบายพื้นที่ชุ่มน้ำแห่งชาติ (2004) แผนทางกายภาพแห่งชาติ (2005) และแผนการสร้างเมืองแห่งชาติ (2006)การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพดำเนินการผ่านกฎหมายและข้อบังคับ
ต่างๆ เช่น พระราชบัญญัติคุ้มครองสัตว์ป่า (1972) พระราชบัญญัติคุณภาพสิ่งแวดล้อม (1974) พระราชบัญญัติป่าไม้แห่งชาติ (1984) และพระราชบัญญัติประมง (1985)

บทที่ 4 นำเสนอความคืบหน้าสู่เป้าหมายปี 2010 และการดำเนินการตามแผนกลยุทธ์เป้าหมายและเป้าหมายปี 2010 ให้ทิศทางบ่งชี้ให้รัฐบาลมุ่งเน้นการดำเนินการจากผลการวิจัยของรายงานนี้และการประเมินตนเอง
มาเลเซียกำลังอยู่ในเส้นทางที่จะบรรลุเป้าหมายปี 2010 และในบางพื้นที่ได้บรรลุเป้าหมายบางอย่างแล้ว

ประเทศมาเลเซียมุ่งมั่นในการใช้และการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืนจำเป็นต้องมีทรัพยากรทางการเงินและทางเทคนิคอย่างต่อเนื่องเพื่อให้แน่ใจว่าความมุ่งมั่นนี้ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องสิ่งนี้จะต้องมาพร้อมกับการสนับสนุนทางการเงินและทางเทคนิคจากประเทศและองค์กรผู้บริจาคเพื่อดำเนินการตามโปรแกรมและโครงการที่สอดคล้องกับลำดับความสำคัญของประเทศ และสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของ CBD