อนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) เป็นอนุสัญญากรอบสากลที่มีเป้าหมายหลักสามประการ ได้แก่ การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพการใช้ทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืนและการแบ่งปันผลประโยชน์จากการใช้ทรัพยากรทางพันธุกรรมอย่างเท่าเทียมกันในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการตอบสนองของมาเลเซียต่อแผนกลยุทธ์ของ CBD 2011-2020 นโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพ (NPBD) 2016-2025 ถูกกำหนดขึ้นเพื่อจัดให้ทิศทางและกรอบเพื่ออนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและใช้มันอย่างยั่งยืนเมื่อเผชิญกับความท้าทายที่ซับซ้อนมากขึ้นรายงานแห่งชาติที่หก (6) นำเสนอความคืบหน้าของตัวชี้วัดและการดำเนินการของ NPBD 2016-2025 (NPBD) ในการบรรลุเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพระดับชาติและไอจิ (ABTs)

รายงานนี้ประกอบด้วยห้า (5) บทที่ 1 อัปเดตข้อมูลเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพ ภัยคุกคามทางชีวภาพ และปัจจัยต่างๆ และกรอบการดำเนินการ NPBD 2016-2025 บทที่ 2 อธิบายความคืบหน้าของมาเลเซียในการบรรลุการดำเนินการและตัวชี้วัดที่ระบุไว้ บทที่ 3 กล่าวถึงความพยายามของมาเลเซียในการบรรลุเป้าหมายของ Aichi และเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน บทที่ 4 กล่าวถึงความท้าทายทางเทคนิคและความสามารถในการบรรลุเป้าหมายระดับประเทศ บทบาทของชุมชนท้องถิ่นพื้นเมือง (ILCs) และผู้หญิงในการอนุรักษ์ผ่านกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้อง

บทที่ 1 อธิบายรายละเอียดความหลากหลายทางชีวภาพของมาเลเซียและเน้นข้อเท็จจริงที่สำคัญที่ทำให้ประเทศเป็นหนึ่งในสิบสอง (12) ประเทศที่มีความหลากหลายระดับมากในโลกระบบนิเวศตามธรรมชาติของมาเลเซียเป็นที่อยู่อาศัยของพืชหลอดเลือดประมาณ 15,000 สายพันธุ์ ซึ่งเกือบ 30% เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นและสัตว์มีกระดูกสันหลัง 2,795 สายพันธุ์ ซึ่ง 1,103 ชนิดเป็นถิ่นถิ่นสภาพแวดล้อมทางทะเลของประเทศยังเป็นหนึ่งในที่ร่ำรวยที่สุดนอกเหนือจากหญ้าทะเลและชุมชนเบนติก น่านน้ำมาเลเซียมีแนวปะการังรวม 4,006 กม. 2 ซึ่งมีมากกว่า 77% ของสายพันธุ์ปะการังที่รู้จักกันดีในโลก ซึ่งบางส่วนอยู่ในสามเหลี่ยมปะการัง ซึ่งเป็นศูนย์กลางของความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลทั่วโลกความมุ่งมั่นของมาเลเซียต่อความหลากหลายทางชีวภาพสะท้อนให้เห็นในการกำหนดนโยบายแห่งชาติเกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพประจำปี 2016-2025 ซึ่งสะท้อนถึงแรงบันดาลใจในการบรรลุเป้าหมายของ Aichi ทั่วโลกเคเอทีเอส ผ่านแผนกการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพและป่าไม้ เป็นผู้ดูแลหลักของ NPBDKATS ได้รับความไว้วางใจในการประสานงานความพยายามของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของรัฐบาลและรัฐบาลอื่น ๆ เพื่อดำเนินการภายใน NPBD

บทที่ 2 กล่าวถึงความคืบหน้าของเป้าหมายและการดำเนินการ NPBD ตั้งแต่เปิดตัวในปี 2559บทนี้อธิบายมาตรการและความคิดริเริ่มที่สำคัญสำหรับการกระทำเฉพาะตามด้วยการประเมินตัวบ่งชี้ที่มาพร้อมกันนอกจากนี้ยังรวมตัวอย่างความพยายามของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของรัฐบาลและรัฐบาลกลางที่ดำเนินการในทุกระดับ - รัฐบาลกลางและท้องถิ่นวิธีการแดชบอร์ดเป้าหมาย CBD Global Biodiversity Outlook (GBO) ได้รับการดัดแปลงเพื่อรายงานความคืบหน้าสำหรับแต่ละตัวบ่งชี้

บทที่ 3 สร้างความเชื่อมโยงระหว่างเป้าหมายระดับชาติของมาเลเซียที่กำหนดโดย NPBD กับเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพของไอจิ ทั่วโลก (ABT) และวาระการประชุมสหประชาชาติเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG) ปี 2030เนื่องจากเป้าหมายแห่งชาติมาเลเซีย (NT) ได้รับการออกแบบโดยอิงจาก ABTs ความพยายามในการส่งมอบ NT จึงเป็นตัวแทนของความสำเร็จของมาเลเซียในด้านABTความแตกต่างที่สำคัญอยู่ที่กรอบเวลา - ที่ ABT กำหนดเป้าหมายปี 2020 สำหรับเป้าหมายทั้งหมดในขณะที่ NT ส่วนใหญ่ขยายไปจนถึงปี 2025ในส่วนนี้ ABT แต่ละตัวจะถูกกำหนดไว้กับ NT และ SDGs ที่เกี่ยวข้อง และมีการระบุความคิดริเริ่มที่สำคัญ

บทที่ 4 พยายามระบุความท้าทายทางเทคนิคและความต้องการด้านความสามารถเพื่อให้แน่ใจว่ามีความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในการใช้ NPBDได้รับการยอมรับว่าการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพที่มีประสิทธิภาพสามารถปรับปรุงได้โดยการสร้างความสามารถโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการจัดหาเงินทุนที่เป็นนวัตกรรมการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการพัฒนาความรู้กลไกการสื่อสารและการประสานงานการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืนกฎหมายและการบังคับใช้การรับรู้ของประชาชนและการเป็นหุ้นส่วนผลลัพธ์การจัดการความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญสามารถบรรลุได้โดยการเอาชนะอุปสรรคและใช้ประโยชน์จากการสนับสนุนจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของรัฐบาลและไม่ใช่รัฐบาลที่หลากหลาย

บทที่ 5 ชี้แจงถึงการมีส่วนร่วมของ ILC และการเพิ่มอำนาจทางเพศในการอนุรักษ์สิ่งนี้กำลังทำเป็นครั้งแรกในรายงานระดับชาติของ CBD ที่ส่งโดยมาเลเซียมีการรวบรวมกรณีศึกษาสามรายการ โดยแต่ละกรณีจากคาบสมุทรมาเลเซีย ซาบาห์และซาราวัคที่แสดงถึงบทบาทของ ILC และผู้หญิงในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพสรุปปัจจัยความสำเร็จที่สำคัญของโครงการอนุรักษ์ที่จัดการโดยชุมชนเหล่านี้มีการเสนอคำแนะนำหลายชุดเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการมีส่วนร่วมของ ILC และการเพิ่มอำนาจทางเพศในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศ