ความสมมาตรในกลยุทธ์และการทำงานร่วมกันของความพยายามในระดับชาติและท้องถิ่นเป็นเป้าหมายสำคัญที่
ฟิลิปปินส์พยายามบรรลุอย่างต่อเนื่องเนื่องจากมีจุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มเนื้อหาให้กับแผนปฏิบัติการของตนเอง แผนกล
ยุทธ์สำหรับความหลากหลายทางชีวภาพ2011-2020 และเป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพของ Aichi ปี 2020

นับตั้งแต่รายงานแห่งชาติครั้งที่ 4 ถึงอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพได้รับการตีพิมพ์ในปี 2009
ฟิลิปปินส์ได้ดำเนินการเพื่อเสริมสร้างการตอบสนองทางการเมือง กฎหมาย และสถาบันต่อปัญหาการสิ้นเปลือง
ทรัพยากรและการแสวงหาประโยชน์แม้ว่าจะรับมือกับความท้าทายของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การลักลอบขนข้ามพรมแดน และการใช้ที่ดินที่ไม่เท่าเทียมกัน
ยังคงต้องทำมากมายเพื่อประสานและตรวจสอบความพยายามเหล่านี้และเพื่อให้แน่
ใจว่าเป้าหมายระดับชาติและวัตถุประสงค์ในท้องถิ่นจะสอดคล้องกัน

รายงานแห่งชาติที่ 5 ต่อ CBD รวบรวมความพยายามที่นำมาใช้ในขั้นตอนต่าง ๆ ของการกำกับดูแลเพื่อ
สร้างแนวทางที่สอดคล้องกันมากขึ้นในการจัดการกับภัยคุกคามต่อความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศในระดับระบบนิเวศ สาย
พันธุ์ และระดับพันธุกรรมรายงานซึ่งครอบคลุมถึงการดำเนินการและการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มตั้งแต่ช่วงปี
2009-2013 วิเคราะห์คุณค่าและความแข็งแกร่งของความคิดริเริ่มเหล่านี้ตลอดจนข้อบกพร่องและช่อง
ว่างที่ทำให้การดำเนินการอย่างมีประสิทธิภาพ

การรวบรวมข้อมูลสำหรับรายงานนี้มุ่งเน้นไปที่การให้คำปรึกษาในระดับภูมิภาคและระดับชาติ ซึ่งดำเนินการตาม
เป้าหมายของรัฐบาลที่จะอัปเดตกลยุทธ์
และแผนปฏิบัติการทางชีวภาพทางชีวภาพของฟิลิปปินส์การมีอินพุตหลายภาคส่วนเป็นสัญญาณถึงทิศทางที่ดีในการทำให้กระบวนการ
ประเมินและการประเมินมีส่วนร่วมโดยมีเป้าหมายสูงสุดเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือและความกว
้างขวางของรายงาน

รายงานได้เจาะลึกถึงวิธีการที่สาขาต่าง ๆ ของรัฐบาล ตั้งแต่ผู้บริหารไปจนถึง
สาขาตุลาการ ได้ดำเนินการเพื่อบังคับใช้การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและการใช้งานอย่างยั่งยืน.ประธานา
ธิบดี Benigno Aquino III ได้ออกคำสั่งของผู้บริหารที่มีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมการตัดไม้ทำลายป่าและห้ามกิจกรรมเหมืองแร่ในพื้นที่คุ้มครอง
ศาลฎีกาได้แนะนำพระราชกฤษฎีกาสันซึ่งเป็นวิธีการรักษาทางกฎหมายสำหรับประชา
ชนที่มีเป้าหมายที่จะหยุดโครงการและโปรแกรมที่อาจเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม

นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าความร่วมมือระหว่างและระหว่างรัฐบาลระดับชาติและท้องถิ่น องค์กรประชาสัง
คม สถาบันวิชาการและการวิจัย และภาคเอกชนช่วยกำหนด
โครงการอนุรักษ์แม่น้ำและป่าไม้โดยมีการให้ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและการดำรงชีวิตรวมอยู่
ในการออกแบบโครงการเหล่านี้การฉีดพลังงานและทรัพยากรให้กับหุ้นส่วนนี้มีความสำคัญในการดำเนินการตามโครงการสร้างสีเขียวแห่งชาติให้
ประสบความสำเร็จ การผ่านร่างกฎหมายการใช้ที่ดินเป็นกฎหมาย และการรวมการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ
และการใช้ที่ยั่งยืนในแผนการใช้ที่ดินในท้องถิ่นการประสานงาน การ
สื่อสาร และการแบ่งปันทรัพยากรระหว่างผู้ประกอบการเหล่านี้รวมถึงผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอื่น ๆ ก็มีความสำคัญเช่นกันในการ
ทำให้กลยุทธ์และแผนปฏิบัติการทางชีวภาพทางชีวภาพแห่งชาติได้ผล

นอกจากนี้ยังมีการยอมรับความสำคัญของความรู้แบบดั้งเดิมและบทบาทของชนพื้นเมืองและชุมชนท้องถิ่นในการพัฒนาธุรกิจที่เป็นมิตรกับความหลากหลายทางชีวภาพในการอนุรักษ์ที่อยู่อาศัยที่สำคัญ
และพื้นที่คุ้มครอง
สิ่งที่จำเป็นคือการผสมผสานสิ่งจูงใจที่เหมาะสมและการสำรว
จอย่างละเอียดถี่ถ้วนเกี่ยวกับระบบที่เป็นไปได้สำหรับการประเมินค่าและให้เงินทุนด้านความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อส่งเสริมความพยายามที่คล้ายกัน

การทบทวนประเด็นที่มีผลกระทบต่อภาคส่วนและพื้นที่ทางชีวภาพทางชีวภาพแสดงให้เห็นถึงการปรับปรุงเช่นการ
เพิ่มขึ้นของคลุมป่าชายเลน การค้นพบสายพันธุ์ใหม่ การพัฒนา
แผนหลักของลุ่มน้ำและการเกิดขึ้นของพื้นที่ความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญเพิ่มเติม และพื้นที่อนุ
รักษ์ชุมชนพื้นเมืองและท้องถิ่นอย่างไรก็ตาม ผลกำไรยังไม่ครอบคลุมภาคส่วนและหัวข้ออย่างสมบูรณ์ ซึ่งสามประการ คือความหลากหลายทางชีวภาพใน
เมือง ความหลากหลายทางเกษตร และทรัพยากรพันธุกรรมยังไม่ได้รับการศึกษา ประเมิน และ
บริบทอย่างเต็มที่ การขาดเป้าหมายและตัวชี้วัดที่ตกลงกันในระดับประเทศซึ่งได้รับการกล่าวถึงในรายงานที่ 4 ยังก่อให้เกิดปัญหาในการระบุแนวโน้มและการวัดการพัฒนาที่ถูกต้อง แต่รายงานแผนปฏิบัติการความหลากหลายทางชีวภาพและกลยุทธ์ของฟิลิปปินส์ได้ดำเนินการตามขั้นตอนเพื่อแก้ไขปัญหานี้

ปัญหาอย่างต่อเนื่องที่มีผลต่อความหลากหลายทางชีวภาพ ได้แก่ การใช้ประโยชน์มากเกินไป การดำรงอยู่ของสัตว์ต่างดาวรุกราน มลพิษ การสูญเสียที่อยู่อาศัยและการเสื่อมสภาพและการเปลี่ยนแปลงสภาพการสร้างความสามารถของหน่วยราชการท้องถิ่นในการส่งเสริมโครงการที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพและการรวมเข้ากับแผนเศรษฐกิจและการพัฒนาเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างแนวทางแบบองค์รวมในการต่อสู้กับตัวขับเคลื่อนการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพเหล่านี้

การรวมนโยบายและโปรแกรมหลักการเพิ่มความตระหนักของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและการสร้างกลไกการ
บัญชีและการตรวจสอบยังจำเป็นในการรับเงินทุนมากขึ้นและผลักดันให้มีการดำเนินนโยบายเพื่อการอนุรักษ
์ความหลากหลายทางชีวภาพ

การดำเนินการเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและการใช้งานอย่างยั่งยืนจะต้องเชื่อมโยงกับการลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติ การ
บรรเทาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการปรับตัวสิ่งเหล่านี้สามารถช่วยให้พลเมืองเตรียมตัวสำหรับผลกระทบของเหตุการณ์สภาพอากาศ
รุนแรงเช่นการลดลงของทรัพยากรธรรมชาติและผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคมที่เกี่ยวข้อง