PDR ลาวเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีการค้นพบสายพันธุ์ใหม่และขนาดใหญ่อย่างต่อเนื่องตัวอย่างเช่น มีการค้นพบสายพันธุ์ใหม่ 28 ชนิดในปี 2014ความหลากหลายของความหลากหลายทางชีวภาพมีอยู่ด้วยทรัพยากรป่าและน้ำที่อุดมสมบูรณ์ของป่าลาวซึ่งครอบคลุมทั้งความยาวของประเทศปัจจุบันพื้นที่คุ้มครองแห่งชาติ (NPA) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 14.2 ของพื้นที่ของประเทศ ในขณะที่พื้นที่คุ้มครองนี้เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 20.2 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ที่ดินด้วยการเพิ่มพื้นที่คุ้มครองจังหวัดและพื้นที่คุ้มครองของเขต

แม้ว่าประเทศลาวยังอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ แต่ความหลากหลายทางชีวภาพก็ได้รับผลกระทบเชิงลบจากการพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการลงทุนภาคเอกชน รวมถึงการขยายการเกษตร การสกัดป่า การทำเหมืองแร่ ตลอดจนโครงสร้างพื้นฐานและการก่อสร้างเขื่อนน้ำ
รายงานนี้แสดงให้เห็นว่าเบื้องหลังตัวขับเคลื่อนโดยตรงของการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพมีตัวขับเคลื่อนทางอ้อมจำนวนหนึ่งที่โต้ตอบในวิธีที่ซับซ้อนเพื่อทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพที่เกิดจากมนุษย์ซึ่งเกี่ยวข้องกับปัจจัยทางประชากรเศรษฐกิจสังคม-ทางการเมืองและวัฒนธรรมและศาสนา

ความสำคัญที่สำคัญต่อการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพคือการตัดไม้ทำลายป่าป่าไม้ในสืบสวนสาธารณรัฐลาวได้เห็นการลดลงจาก 17 ล้านเฮกตาร์ (หรือ 71.8% ของพื้นที่ที่ดินทั้งหมด) ในปี 1940 เป็น 9.55 ล้านเฮกตาร์ (หรือ 40.33% ของพื้นที่ที่ดินทั้งหมด) ในปี พ.ความพยายามในการจัดการกับการตัดไม้ทำลายป่าและการเสื่อมสภาพสิ่งแวดล้อมมุ่งเน้นไปที่การปกป้องป่าไม้เพื่อบริการระบบนิเวศที่ยั่งยืน โครงการป่าไม้สำหรับเจ้าของขนาดเล็ก และการจัดการป่าอย่างยั่งยืนแบบมีส่วนร่วมการดำรงชีวิตของชุมชนมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับป่าไม้และการมีส่วนร่วมของชุมชนที่พึ่งพาป่าจึงมีความสำคัญต่อการจัดการป่าไม้ที่ประสบความสำเร็จ

รัฐบาลได้ตระหนักถึงความจำเป็นในการปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศรวมถึงสัตว์ป่าที่มีชื่อเสียงได้สร้างระบบพื้นที่คุ้มครองระดับชาติที่ครอบคลุมและออกกฎหมายพระราชกฤษฎีกาคำสั่งและข้อบังคับเกี่ยวกับการจัดการทรัพยากรป่าไม้น้ำและสัตว์ป่าทั่วประเทศความท้าทายต่อไปคือการปรับปรุงการบังคับใช้กฎหมายพระราชกฤษฎีกาคำสั่งและข้อบังคับเหล่านี้

กลยุทธ์และแผนปฏิบัติการทางชีวภาพแห่งชาติครั้งแรกของสภาลาวจัดทำแผนปฏิบัติการปี 2553 และกลยุทธ์ถึงปี 2020 ซึ่งประกอบด้วย 7 โปรแกรม (1) ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และการพัฒนาความรู้ความหลากหลายทางชีวภาพ (2) การจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ (3) สถาบันการพัฒนาทรัพยากรบุคคล (4) การรับรู้และการมีส่วนร่วมของประชาชน (5) กรอบสถาบันและกฎหมาย (6) การดำเนินงาน NBSAP และ (7) ความร่วมมือระหว่างประเทศภายใต้ 7 โปรแกรมดังกล่าว 27 วัตถุประสงค์จะบรรลุภายในปี 2020 และมีการระบุการดำเนินการ 203 รายการซึ่งจะดำเนินการภายในปี 2010

ในปี 2011 IUCN ได้เผยแพร่การประเมินกลยุทธ์และแผนปฏิบัติการ NBSAP ครั้งที่ 1 ซึ่งสรุปสถานะการดำเนินงานตามวัตถุประสงค์และการดำเนินการภายใต้แต่ละในเจ็ดโปรแกรมข้อสรุปหลักคือมีความก้าวหน้าอย่างมีนัยสำคัญในหลายพื้นที่ รวมถึงการวิจัยความหลากหลายทางชีวภาพการบันทึกความรู้ในท้องถิ่น การขยายแผนการจัดการใน NPA ที่สำคัญบางส่วน การร่างกฎหมายความปลอดภัยทางชีวภาพ การขยายกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การปรับปรุงการวางแผนการใช้ที่ดินและการจัดสรรที่ดิน การเข้าร่วม Ramsar และกฎหมาย EIA/ESIA ที่เข้มงวดขึ้น การมีส่วนร่วมของ PDR ลาวในข้อตกลงด้านสิ่งแวดล้อมแบบพหุภาคีอย่างไรก็ตาม ต้องแก้ไขช่องว่างเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการปรับปรุงความสามารถด้านทรัพยากรมนุษย์และการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ รวมถึงความพยายามเพื่อให้แน่ใจว่าผลประโยชน์ทางสังคมและเศรษฐกิจจากการใช้ผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติที่มาจากประชาธิปไตยของลาวจะสะสมให้กับประเทศ

การรวมหลักของความหลากหลายทางชีวภาพได้รับการดำเนินการบางส่วนในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมารายงานนี้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการรวมความหลากหลายทางชีวภาพในสามระดับ: (1) ในระดับกระทรวงโดยการสร้างกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (MonRe); (2) ในระดับภาคโดยการจัดตั้งกลุ่มงานภาคการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (SWG) ในปี 2555 และ (3) ในระดับนโยบายผ่านแผนพัฒนาเศรษฐกิจสังคมแห่งชาติ (NSEDP) ห้าปีแม้จะมีความสำเร็จเหล่านี้ แต่ก็ต้องพยายามเพิ่มเติมเพื่อกระแสความหลากหลายทางชีวภาพเข้าสู่ภาคส่วนต่างๆ โดยการตรวจสอบให้แน่ใจว่าการดำเนินการด้านความหลากหลายทางชีวภาพรวมอยู่ในกลยุทธ์ แผน และโปรแกรมตามภาคส่วน

ในระดับโลก ในความก้าวหน้าสู่เป้าหมายความหลากหลายทางชีวภาพของไอจิ ปี 2020 มีความพยายามอย่างมากเพื่อกิจกรรมเผยแพร่ซึ่งสร้างความตระหนักในประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมและค่านิยมของความหลากหลายทางชีวภาพ ส่งเสริมผ่านการแสดงกิจกรรมการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมในระหว่างกิจกรรมและเทศกาลพิเศษปรับปรุงหลักสูตรสิ่งแวดล้อมในโรงเรียน การฝึกสื่อ และการพัฒนาความสามารถและการฝึกอบรมพนักงานรัฐบาลมีการปรับปรุงกรอบกฎหมายเพื่อรวมค่าความหลากหลายทางชีวภาพไว้ในกลยุทธ์ นโยบาย และกฎหมายของภาคส่วน ในขณะที่มีการดำเนินการในเชิงบวกเพื่อปรับปรุงกระบวนการ EIAในแง่ของการวางผังเมืองและการปรับปรุงการวางแผนการใช้ที่ดิน มีความพยายามเชิงบวกในการพัฒนาเกณฑ์สำหรับพื้นที่เมืองที่ยั่งยืนและแผนการใช้ที่ดินหลักแห่งชาติ ในขณะที่ด้านความหลากหลายทางชีวภาพทางเกษตรมีการริเริ่มเชิงบวกหลายประการ รวมถึงข้อบังคับของจังหวัดเกี่ยวกับทางเดินอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและการวางแผน 5 ปีของ PAFOS และ ดาโฟ

มีโครงการริเริ่มหลายประการที่ส่งเสริมการอนุรักษ์และการใช้ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน รวมถึงโครงการที่สนับสนุนการพัฒนาการดำรงชีวิตของประชาชนท้องถิ่นรอบพื้นที่คุ้มครอง และการตั้งชื่อการใช้ที่ดินขั้นตอนที่ส่งเสริมการเกษตรอินทรีย์ กฎระเบียบเกี่ยวกับการค้าไม้และอุตสาหกรรมเหมืองแร่ การจัดการ NTFP รวมถึงการจัดการทรัพยากรน้ำที่ดีขึ้นยังส่งเสริมการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืนGoL ได้ดำเนินการหลายอย่างเพื่อปรับปรุงการจัดการป่าไม้ การบังคับใช้กฎหมายป่าไม้ และการปรับปรุงการจัดการพื้นที่คุ้มครองทั่วประเทศ ในขณะที่ได้ดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับสาย
พันธุ์ปลาและการประมง ซึ่งมีข้อมูลแนวทางปฏิบัติในการจัดการประมงและมุ่งป้องกันการลดลงของประมง

คำแนะนำเกี่ยวกับการจัดการและพัฒนาภาคป่าอย่างยั่งยืนตามนโยบายระดับชาติส่งผลให้พื้นที่ป่าไม้ผลิต 51 พื้นที่ที่มีแผนการจัดการโดยละเอียด ในขณะที่การจัดการป่าในหมู่บ้านและการป่าไม้ชุมชนได้รับการปรับปรุงด้วยตัวอย่างมากมายของการจัดตั้งคณะกรรมการจัดการป่าไม้และการลาดตระเวนป่าชุมชนตามชุมชน

มีการดำเนินการเพื่อรักษาคุณภาพน้ำปกป้องระบบนิเวศและลดมลพิษสำหรับแอ่งน้ำที่สำคัญของประเทศ ในขณะที่แนวทางได้รับการเขียนเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบเชิงลบทางเศรษฐกิจและสังคมและสิ่งแวดล้อมในระดับท้องถิ่น ระดับประเทศ และภูมิภาคการวิจัยได้ระบุชนิดของพืชและสัตว์ที่รุกรานในปัจจุบันที่ก่อให้เกิดภัยคุกคามต่อภูมิทัศน์ธรรมชาติและการเกษตร และมีการกำหนดมาตรการควบคุมและกิจกรรมสำหรับสายพันธุ์เหล่านี้บางชนิดกำลังพัฒนาการวิจัยที่มุ่งเน้นไปที่ความเสี่ยงและผลกระทบของการใช้สารกำจัดศัตรูพืชในการเกษตรการจัดการศัตรูพืชแบบบูรณาการยังได้รับการทดสอบในบางส่วนของประเทศด้วยจุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ
การใช้ความหลากหลายทางชีวภาพในท้องถิ่น รวมถึงศัตรูศัตรูพืชธรรมชาติ ปุ๋ยอินทรีย์ และยาฆ่าแมลงชีวภาพ

มีการพยายามจำแนกสถานะของสัตว์ป่าและพันธุ์พืชที่ถูกคุกคามของ PDR ลาว (เช่น การสร้างรายชื่อสายพันธุ์แดงของ IUCN ของ IUCN และการประเมินรายชื่อพันธุ์พืชสีแดงของเอเชียเซีย) และมีการสำรวจสัตว์ป่าที่สำคัญและประเมินสถานะประชากรจำนวนหนึ่งเทคโนโลยีการตรวจสอบความหลากหลายทางชีวภาพได้รับการนำมาใช้เพื่อปรับปรุงฐานวิทยาศาสตร์และระบุภัยคุกคามและแนวโน้ม และจัดลำดับความสำคัญของการแทรกแซงการป้องกันและการฟื้นฟู รวมถึงเทคนิคการดักจับกล้องนอกจากนี้ยังมีการมุ่งเน้นไปที่การอนุรักษ์ภายนอกที่เพิ่มขึ้น

มีการใช้มาตรการเพื่อปกป้องระบบนิเวศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคเหนือของลาว (เช่น จังหวัดเซียงขวง ห้วยพันห์ และหลวงพระบาง) รวมถึงโครงการรับรู้และจัดการสารกำจัดวัชพืช การจัดตั้งเขตอนุรักษ์ปลา และแรงจูงใจในการเชื่อมโยงการดำรงชีวิตในท้องถิ่นกับสุขภาพของระบบนิเวศมีตัวอย่างมากมายของความรู้แบบดั้งเดิมที่ใช้และยอมรับจากเขตและจังหวัดพันธมิตร ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความเคารพต่อการใช้ทรัพยากรธรรมชาติตามธรรมเนียมของชุมชนในท้องถิ่นมีการดำเนินการหลายขั้นตอนใน PDR ของลาวตั้งแต่ได้รับการอนุมัติโปรโตคอลนาโกย่าในเดือนกันยายน 2555 มีการออกกฎหมายเพื่อให้สอดคล้องกับสนธิสัญญาระหว่างประเทศในการเข้าถึงและการแบ่งปันผลประโยชน์ (ABS) จากการใช้ทรัพยากรทางพันธุกรรม

กองทุนคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (EPF) กำลังเกิดขึ้นในฐานะนักการเงินที่สำคัญในการสร้างความสามารถและการจัดการป่าอนุรักษ์และป่าไม้คุ้มครองซึ่งช่วยเติมเต็มกองทุนพัฒนาทรัพยากรป่าไม้และป่าไม้ได้ดี โครงการอื่น ๆ ยังให้ศักยภาพในการจัดหาเงินทุนการอนุรักษ์ผ่านการชำระเงินต่างๆ สำหรับโครงการริเริ่มบริการสิ่งแวดล้อมป่าเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมในเป้าหมายการพัฒนาของมิลเลนเนียม จากข้อมูลที่รวบรวมจากรายงานความคืบหน้า MDG หลายรายการ การทบทวน MDG และรายงาน UNDAF -2012-2016 สามารถสรุปได้ว่า MDG สำหรับเป้าหมายที่ 7 เพื่อให้แน่ใจว่าความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมได้
เริ่มต้นในแง่ของสถาบันและกระบวนการ แต่ในขณะนี้ยังไม่ดำเนินการตามเป้าหมาย