เวียดนามได้รับการยอมรับว่าเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูง และเป็นหนึ่งในประเทศที่จัดลำดับความสำคัญสำหรับการอนุรักษ์ทั่วโลกความหลากหลายของภูมิประเทศ ดิน ภูมิทัศน์ และสภาพภูมิอากาศเป็นรากฐานสำหรับความหลากหลายของระบบนิเวศ สายพันธุ์ และยีนของเวียดนาม

ในระบบนิเวศบนบกของประเทศมีการระบุดอกไม้มากกว่า 13,200 ชนิดและสายพันธุ์ฟาวนาประมาณ 10,000 ชนิดมีการระบุสิ่งมีชีวิตในน้ำมากกว่า 3,000 ตัวในพื้นที่ชุ่มน้ำภายในทะเลเขตร้อนที่มีระบบนิเวศทั่วไปมากกว่า 20 แห่งยังเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ทะเลมากกว่า 11,000 ตัวในช่วงสองปีที่ผ่านมา มีการค้นพบและอธิบายดอกไม้และฟาวน่าสายพันธุ์ใหม่จำนวนมากหลายชนิดเป็นสกุลและสายพันธุ์ใหม่ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสายพันธุ์ของ Orchidaceaeสิ่งมีชีวิตใหม่ยังคงถูกค้นพบและประกาศในเวียดนาม

เวียดนามที่มีกลุ่มการเพาะปลูก 16 กลุ่มและกว่า 800 สายพันธุ์ต่างกันถือเป็นหนึ่งในศูนย์ผสมพันธุ์พืชของโลกท่ามกลางศูนย์อื่น ๆ สิบเอ็ดแห่งธนาคารแห่งชาติของยีนพืชกำลังอนุรักษ์พันธุ์ 12,307 สายพันธุ์จาก 115 สายพันธุ์ซึ่งหลายชนิดเป็นชนพื้นเมืองที่มีคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ปศุสัตว์และสัตว์ปีกหลายสิบสายพันธุ์ยังได้รับการอนุรักษ์ในเวียดนามด้วย

ในเวียดนามระบบนิเวศและทรัพยากรชีวภาพที่เป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของประเทศสะท้อนให้เห็นด้วยค่านิยมที่สำคัญในการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม (คุณค่าฟังก์ชั่นนิเวศวิทยา) การใช้โดยตรง (คุณค่าทางเศรษฐกิจ) และวัฒนธรรมทางสังคมความหลากหลายทางชีวภาพจึงมีส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศโดยการรับประกันความมั่นคงด้านอาหาร รักษาทรัพยากรยีนของสัตว์ป่าและพืช และจัดหาวัสดุสำหรับเชื้อเพลิง ยา และการก่อสร้าง

ในปี 2006 ความครอบคลุมของป่าไม้ รวมทั้งป่าธรรมชาติและป่าฟาร์มเพาะปลูกเพิ่มขึ้น 38.2%สัดส่วนป่ามีเหตุผลมากขึ้นด้วยป่าใช้พิเศษ 2 ล้านเฮกตาร์ ป่าป้องกัน 5 ล้านเฮกตาร์ และป่าการผลิต 8 ล้านเฮกตาร์ระบบที่มีพื้นที่คุ้มครอง 128 แห่งได้รับการจัดตั้งและพัฒนาในภูมิภาคนิเวศทั้งหมดทั่วประเทศครอบคลุมพื้นที่ 2.5 ล้านเฮกตาร์หรือประมาณ 7.6% ของดินแดนปลายปี 2008 นายกรัฐมนตรีได้อนุมัติระบบพื้นที่ชุ่มน้ำที่ได้รับการคุ้มครองภายใน 45 แห่งนอกจากนี้ยังมีการวางแผนและส่งต่อรัฐบาลเพื่อขออนุมัติระบบอีกระบบหนึ่งของพื้นที่คุ้มครองทางทะเล 15 แห่งนอกจากนี้ มรดกธรรมชาติโลก 2 แห่ง มรดกธรรมชาติอาเซียน 4 แห่ง พื้นที่ชุ่มน้ำรามสาร 2 แห่ง และเขตอนุรักษ์ชีวมณฑล 6 แห่งได้รับการยอมรับในระดับสากล

อย่างไรก็ตามภัยคุกคามมากมายต่อความหลากหลายทางชีวภาพในเวียดนามที่มีอยู่การเพิ่มขึ้นของประชากรและการบริโภคทำให้เกิดแรงกดดันต่อทรัพยากรธรรมชาตินำไปสู่การใช้ทรัพยากรมากเกินไปการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็วนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของภูมิทัศน์ธรรมชาติการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานจำนวนมากที่ทำให้พื้นที่ธรรมชาติลดลง การแตกแยกทางนิเวศวิทยา และแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าเสียหายการก่อสร้างเขื่อนจำนวนมากได้ปิดกั้นการไหลของปลาอพยพความครอบคลุมป่าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอาจเป็นสัญญาณที่ดี แต่จริงแล้วครึ่งหนึ่งของพื้นที่ที่เพิ่มขึ้นเป็นป่าฟาร์มและการฟื้นฟูซึ่งมีความหลากหลายทางชีวภาพต่ำในขณะเดียวกันป่าที่อุดมสมบูรณ์และป่าหลักยังคงอยู่เพียงเล็กน้อยและยังคงถูกย่อยสลายต่อไปจำนวนสัตว์ป่าใกล้สูญพันธุ์ทั้งหมดในเวียดนามอยู่ที่ 882 ชนิด (หนังสือแดงเวียดนาม, 2007) ซึ่งสังเกตได้โดยเพิ่มขึ้น 161 สายพันธุ์เมื่อเทียบกับจำนวนที่ระบุไว้ในหนังสือสีแดงฉบับก่อนหน้า (1992-1996)โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีสัตว์ 9 ชนิด และ กล้วยไม้รองเท้าแตะเลดี้ 2 ชนิด (Paphiopedilum) ที่ถือว่าสูญพันธุ์ไปในป่าสายพันธุ์ที่มีค่าและหายากอื่น ๆ จำนวนมากลดลงอย่างรุนแรง

นอกจากนี้ยังมีข้อบกพร่องมากมายในการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพในเวียดนาม ซึ่งนำเสนอโดยหน่วยงานการจัดการที่แยกจากกันและอ่อนแอ กฎหมายที่ไม่เป็นระบบและไม่สอดคล้องกัน การมีส่วนร่วมของชุมชนที่ไม่ดี การวางแผนที่อ่อนแอสำหรับการอนุรักษ์และพัฒนาความหลากหลายทางชีวภาพในระดับจังหวัด ภูมิภาค และระดับชาติ และการลงทุนจำกัดในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ