ความหลากหลายทางชีวภาพมีบทบาทสำคัญมากในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมและสิ่งแวดล้อมของเวียดนามนอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญในการให้บริการด้านความหลากหลายทางชีวภาพ (บริการจัดหาบริการด้านกฎระเบียบบริการทางวัฒนธรรมและบริการสนับสนุน)ผ่านบริการเหล่านี้ความหลากหลายทางชีวภาพมีส่วนสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศซึ่งเป็นพื้นฐานในการสร้างความมั่นใจในความมั่นใจในความมั่นใจในด้านอาหาร การรักษาทรัพยากรทางพันธุกรรมของ
สัตว์และพืช และจัดหาวัสดุสำหรับการก่อสร้างเชื้อเพลิงและทรัพยากรยา

การเปลี่ยนแปลงล่าสุดในความหลากหลายทางชีวภาพของเวียดนามสะท้อนให้เห็นในหลายวิธี แม้ว่าพื้นที่คลุมป่าของเวียดนามจะเพิ่มขึ้น แต่การเพิ่มขึ้นส่วนใหญ่เกิดจากการปลูกป่าการผลิต โดยรวมแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าลดลงเนื่องจากการแปลงที่ดิน โดยรวมสถานะของสัตว์หายากและใกล้สูญพันธุ์ลดลงอย่างรวดเร็ว และระบบนิเวศทั้งในดินและทะเลกำลังเสื่อมลงเนื่องจากกิจกรรมการแสวงหาผลที่ไม่เหมาะสม

ความหลากหลายทางชีวภาพในเวียดนามกำลังเผชิญกับภัยคุกคามมากมายแรงกดดันจากประชากรมนุษย์ที่เพิ่มขึ้นรวมกับระดับการบริโภคที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้มีการใช้ทรัพยากรทางชีวภาพมากเกินไปการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็วได้เปลี่ยนภูมิทัศน์ธรรมชาติเช่นกันการแปลงที่ดินและการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานได้ลดพื้นที่ของที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติลงอย่างมีนัยสำคัญ เพิ่มการกระจายของระบบนิเวศ และทำให้ที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ป่าหลายชนิด เสื่อมสภาพทรัพยากรธรรมชาติ
โดยเฉพาะทรัพยากรชีวภาพ มีการใช้ประโยชน์มากเกินไปและไม้ที่ไม่ใช่ไม้และผลิตภัณฑ์จากน้ำมีความเสี่ยงเป็นพิเศษนอกจากนี้สิ่งมีชีวิตมนุษย์ต่างดาว มลพิษทางสิ่งแวดล้อม และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศล้วนส่งผลกระทบโดยตรงต่อความหลากหลายทางชีวภาพของเวียดนามนอกจากนี้ ระดับความพยายามในการจัดการทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพของเวียดนามยังไม่เพียงพอระบบหน่วยงานการจัดการของรัฐที่รับผิดชอบด้านความหลากหลายทางชีวภาพยังคงแตกแยกและอ่อนแอ - กฎหมายและข้อบังคับเพื่อปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพยังไม่มีระบบและขาดความสอดคล้องกับนโยบาย การมีส่วนร่วมของชุมชนยังไม่ได้รับการระดมัดระวังอย่างเพียงพอ การวางแผนการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในระดับชาติภูมิภาคและจังหวัดยังไม่ดำเนินการอย่างเป็นระบบ และการลงทุนในการอนุรักษ์และพัฒนาความหลากหลายทางชีวภาพยังคงจำกัดอย่างมาก

ทันทีหลังจากเข้าร่วมอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ เวียดนามได้พัฒนาแผนปฏิบัติการความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติ (NBAP) ครั้งแรกที่ได้รับการอนุมัติจากนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 1995นับตั้งแต่ได้รับการอนุมัติ NBAP 1995 ถือเป็นเอกสารที่มีผลผูกพันทางกฎหมายและทำหน้าที่เป็นแนวทางในการสนับสนุนการดำเนินการเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในเวียดนามยุทธศาสตร์ความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติถึงปี 2010 วิสัยทัศน์ถึงปี 2020 (NBS- 2007) ได้รับการอนุมัติจากนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2557 และวัตถุประสงค์ได้รับการพิจารณาว่าสอดคล้องกับสถานการณ์การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศในช่วงเวลานั้นในเดือนกรกฎาคม 2013 กลยุทธ์ความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติถึงปี 2020 วิสัยทัศน์สู่ปี 2030 (NBS) ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการจากนายกรัฐมนตรี กลายเป็นแนวทางใหม่สำหรับการอนุรักษ์และการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ โดยมีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจสีเขียว และรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

รัฐบาลเวียดนามได้รวมองค์ประกอบทั้งการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเข้ากับแผน โปรแกรม และนโยบายแห่งชาติ เช่น กลยุทธ์การบรรเทาความยากจน กลยุทธ์การพัฒนาที่ยั่งยืนแห่งชาติ และแผนพัฒนาดินแดนและอื่น ๆเมื่อเร็ว ๆ นี้ภาคเศรษฐกิจเช่นเกษตรการป่าไม้ประมงและการท่องเที่ยวได้เริ่มรวมการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเป็นหนึ่งในเป้าหมายการพัฒนาเชิงกลยุทธ์ได้รับการยอมรับว่าการรวมการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเข้ากับนโยบายกลยุทธ์แผนและโปรแกรมของทั้งกระทรวงและหน่วยงานจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในระยะยาว

แม้จะมีความก้าวหน้าไปสู่เป้าหมายระดับชาติและเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ของอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ แต่ก็ยังคงมีความท้าทายบางอย่างในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพซึ่งรวมถึง: ขาดกลไกการประสานงานระหว่างภาคส่วนที่มีประสิทธิภาพเพื่อตอบสนองต่อการทับซ้อนในหน้าที่ระหว่างกระทรวงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง กฎหมายและข้อบังคับเพื่อปกป้องความหลากหลายยังไม่เป็นระบบและขาดความสม่ำเสมอ การมีส่วนร่วมของชุมชนในการอนุรักษ์ความหลากหลายไม่เพียงพอ ซึ่งนำไปสู่การบังคับใช้กฎหมายที่อ่อนแอ การตัดไม้และการค้าสัตว์ป่าที่
ผิดกฎหมายก่อให้เกิดภัยคุกคามต่อความหลากหลายทางชีวภาพ การลงทุนโดยรวมในความหลากหลายไม่เพียงพอส่งผลให้ขาดทางการเงินมนุษย์และสัตว์ป่าที่ผิดกฎหมายทรัพยากรทางเทคโนโลยีเพื่อให้บรรลุเป้าหมายระดับชาติและเป้าหมาย CBD ขอแนะนำกิจกรรมลำดับความสำคัญดังต่อไปนี้:

• ปรับปรุงการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพของรัฐ รวมถึง: ชี้แจงหน้าที่และหน้าที่ของกระทรวงเกษตรและการพัฒนาชนบท (MARD) และ MONRE ในการจัดการการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ ส่งเสริมความสัมพันธ์ในการทำงานที่ใกล้ชิดและบูรณาการระหว่างหน่วยงานที่สำคัญและที่เกี่ยวข้องและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการอนุรักษ์ และบังคับใช้กฎหมายและกฎหมายเกี่ยวกับการอนุรักษ์ความหลากหลาย
• เพิ่มการลงทุนทรัพยากรเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพการลงทุนเหล่านี้ควรมุ่งเป้าไปที่การพัฒนาสินค้าคงคลังความหลากหลายทางชีวภาพ การพัฒนาระบบตรวจสอบที่ครอบคลุมสำหรับการเปลี่ยนแปลงความหลากหลายทางชีวภาพ การพัฒนาและดำเนินระบบฐานข้อมูลความหลากหลายและการระบุกลไกในการแบ่งปันแลกเปลี่ยนและจัดการข้อมูล เสริมสร้างความสามารถให้กับพนักงาน ส่งเสริมการกำกับดูแลการบังคับใช้กฎหมาย และในที่สุดเพิ่มการลงทุนเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพจากงบประมาณของรัฐ
• สร้างความมั่นใจในการบำรุงรักษาระบบแห่งชาติของพื้นที่คุ้มครอง (ภาคพื้นดิน/ป่าไม้พื้นที่ชุ่มน้ำและทะเล) และสร้างความมั่นใจว่าระบบนิเวศที่สำคัญได้รับการปกป้องและคุ้มครองลำดับความสำคัญในการอนุรักษ์จะมอบให้กับพื้นที่คุ้มครองในภูมิภาคนิเวศที่สำคัญ
• ส่งเสริมการอนุรักษ์และการจัดการความหลากหลายทางชีวภาพในสามระดับ ได้แก่ ระบบนิเวศ สายพันธุ์ และความหลากหลายทางพันธุกรรม
• ควบคุมและดำเนินการเพื่อหยุดการค้าที่ผิดกฎหมายและการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพมากเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายพันธุ์หายากคุกคามและใกล้สูญพันธุ์
• รักษาและพัฒนาทรัพยากรทางพันธุกรรมโดยการกรอกสินค้าคงคลังและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพและความรู้พื้นเมืองที่เกี่ยวข้องทั่วประเทศ
• พัฒนาการจัดการความเสี่ยงและการควบคุมความเสี่ยงของสิ่งมีชีวิตต่างดาวโดยเน้นเป็นพิเศษที่สิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม (GMO) การใช้งาน และผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อม ความหลากหลายทางชีวภาพ และสุขภาพของมนุษย์
• ศึกษาและประเมินบทบาทของความหลากหลายทางชีวภาพในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและเสนอวิธีแก้ปัญหาที่เหมาะสม
• ส่งเสริมการบูรณาการการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพเข้ากับกลยุทธ์การพัฒนา แผน และโปรแกรมในระดับกลาง กระทรวงและจังหวัด
• เพิ่มทรัพยากรทางการเงินที่จัดสรรสำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ และรับรองการจัดการงบประมาณสาธารณะเพื่อการอนุรักษ์อย่างมีประสิทธิภาพ และ
• รักษาและส่งเสริมการสนับสนุนจากชุมชนระหว่างประเทศในการอนุรักษ์